Δανεισμός Εργαζομένου (ΠΔ 62/2025): Νομικός Οδηγός 2026

Δανεισμός Εργαζομένου: Όροι, Ευθύνες Λήπτη και Κίνδυνος 36μήνου

Εν συντομία:

• Η επιλογή μεταξύ γνήσιου δανεισμού, μη γνήσιου μέσω ΕΠΑ, σύμβασης έργου (outsourcing) και νέας πρόσληψης κρίνεται ανά περίπτωση. Η ίδια λειτουργική ανάγκη μπορεί να καλυφθεί νόμιμα με οποιαδήποτε μορφή, αλλά κάθε επιλογή έχει διαφορετική ευθύνη και εργοδοτικές υποχρεώσεις.
• Οι ευθύνες του λήπτη ως προς μισθούς, εισφορές, εργατικό ατύχημα και υπερωρίες κατανέμονται από τον νόμο. Οι συμβατικές ρήτρες ορίζουν όλα τα υπόλοιπα.
• Το όριο των 36 μηνών δεν είναι μηχανικός κανόνας. Διαδοχικοί δανεισμοί χωρίς ουσιαστική διακοπή, εικονικότητα μέσω outsourcing κλπ μπορούν να ενεργοποιήσουν μετατροπή σε αορίστου χρόνου σύμβαση από την πρώτη ημέρα της σχέσης.
• Ο δανεισμός εντός ομίλου δεν συνεπάγεται αυτόματα ενιαία εργοδοτική προσωπικότητα μητρικής και θυγατρικής. Πρακτικά, ο Άρειος Πάγος έχει κρίνει αντίστοιχες υποθέσεις και προς τις δύο κατευθύνσεις, ανάλογα με τη συγκεκριμένη συμβατική και πραγματική δομή.

Πότε συμφέρει την επιχείρηση ο δανεισμός εργαζομένου αντί νέας πρόσληψης ή outsourcing;

Η επιλογή μεταξύ δανεισμού, παροχής μέσω ΕΠΑ, outsourcing ή νέας πρόσληψης κρίνεται με έξι παραμέτρους που η επιχείρηση καλείται να αποφασίσει εκ των προτέρων. Η ίδια λειτουργική ανάγκη μπορεί να καλυφθεί νόμιμα με οποιαδήποτε από τις τέσσερις μορφές, αλλά κάθε επιλογή έχει διαφορετική έκθεση σε εργοδοτικές υποχρεώσεις και κίνδυνο μεταγενέστερου αναχαρακτηρισμού της σχέσης από δικαστήριο ή ελεγκτική αρχή.

• Η πρώτη παράμετρος είναι η διάρκεια και η προοπτική παράτασης. Σύμβαση που σχεδιάζεται για 6 μήνες αλλά παρατείνεται σιωπηρά για 4 χρόνια διέπεται από διαφορετικό νομικό καθεστώς από σύμβαση που εξαρχής προβλέπει διετή απασχόληση με ρητή πρόβλεψη ανανέωσης,
• Η δεύτερη αφορά επιθυμητή την έκταση του διευθυντικού δικαιώματος (ποιος αξιολογεί την απόδοση, ποιος δίνει εντολές, ποιος ορίζει ωράριο κλπ),
• Η τρίτη ρυθμίζει την κατανομή ευθύνης για εργατικό ατύχημα και υγεία – ασφάλεια,
• Η τέταρτη αφορά τις υπερωρίες και τις πρόσθετες αμοιβές που προκύπτουν κατά τη διάρκεια του δανεισμού,
• Η πέμπτη ρυθμίζει την πρόσβαση του εργαζόμενου σε εμπιστευτικές πληροφορίες, εμπορικά μυστικά και διανοητική ιδιοκτησία του λήπτη, καθώς και τη μεταχείριση έργων που τυχόν δημιουργεί,
• Η έκτη ορίζει τους όρους πρόωρης λήξης από οποιαδήποτε πλευρά και τις σχετικές συνέπειες.

Οι παραπάνω όροι αποτελούν ακριβώς το αντικείμενο της σύμβασης δανεισμού και ρυθμίζουν τα ζητήματα προς όφελος είτε του παραχωρούντος είτε του λήπτη, ανάλογα με τη διαπραγματευτική θέση και τους επιχειρηματικούς στόχους. Το σχετικό νομικό πλαίσιο ρυθμίζεται από τον νέο Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 62/2025), ο οποίος κωδικοποίησε την προηγούμενη νομοθεσία περί δανεισμού και προσωρινής απασχόλησης.

Για κάλυψη σταθερής, πάγιας θέσης η νέα πρόσληψη παραμένει η πιο διαφανής επιλογή. Ο δανεισμός εστιάζει κατά κανόνα σε ενδιάμεσες περιπτώσεις, όπως μεταφορά τεχνογνωσίας από συνεργαζόμενη ή ομιλική εταιρεία, αναπλήρωση εργαζομένου σε άδεια, αξιοποίηση στελέχους ομίλου για συγκεκριμένο project, μερική χρήση εργαζόμενου με ιδιαίτερη εξειδίκευση κλπ.

Σε μοντέλα απασχόλησης μέσω ψηφιακών πλατφορμών εργασίας, η οριοθέτηση μεταξύ δανεισμού, outsourcing και αυτοτελούς παροχής υπηρεσιών έχει γίνει ακόμη πιο σύνθετη. Η πρακτική των ελεγκτικών αρχών είναι να εξετάζουν την ουσία της σχέσης ανεξαρτήτως του τίτλου της σύμβασης, και εδώ ξεκινά ο επόμενος κίνδυνος.

Δανεισμός μέσω ΕΠΑ, από άλλη εταιρεία ή outsourcing;

Η νομική διάκριση μεταξύ γνήσιου δανεισμού, μη γνήσιου δανεισμού μέσω Επιχείρησης Προσωρινής Απασχόλησης (ΕΠΑ) και σύμβασης έργου (outsourcing) είναι θεωρητικά καθαρή. Στην πράξη, η ίδια σχέση μπορεί να χαρακτηριστεί διαφορετικά από τα δικαστήρια ανάλογα με τη συμβατική και πραγματική δομή, ανεξαρτήτως του πως τιτλοφορείται η σύμβαση. Συνοπτικά:

Μορφή	Άμεσος εργοδότης	Διάρκεια	Ευθύνες λήπτη	Πότε ενδείκνυται
Γνήσιος δανεισμός (απευθείας από άλλη εταιρεία)	Παραχωρών εργοδότης	Ορισμένος ή αόριστος χρόνος	Διευθυντικό δικαίωμα, ατύχημα, υπερωρία, υγεία-ασφάλεια	Όμιλος εταιρειών, εποχιακή αιχμή, ad hoc εξειδίκευση
Μη γνήσιος δανεισμός (μέσω ΕΠΑ)	Επιχείρηση Προσωρινής Απασχόλησης	Έως 36 μήνες	Αλληλέγγυα για μισθούς-εισφορές, αποκλειστική για ατύχημα-υπερωρία	Κάλυψη βραχυχρόνιας ή κυκλικής ανάγκης χωρίς εσωτερική αναζήτηση
Outsourcing / σύμβαση έργου	Εργολήπτρια εταιρεία	Συμβατική διάρκεια έργου	Καμία εργοδοτική ευθύνη επί του προσωπικού του εργολάβου	Αυτοτελές έργο, εξωτερική ανάθεση λειτουργίας με δικό προσωπικό εργολάβου
Νέα πρόσληψη	Η ίδια η επιχείρηση	Ορισμένος ή αόριστος χρόνος	Πλήρης εργοδοτική ευθύνη	Σταθερή, πάγια ανάγκη μακροπρόθεσμης κάλυψης θέσης

Στην πράξη, η οριοθέτηση των παραπάνω δημιουργεί συχνά δικαστικές διενέξεις. Ο Άρειος Πάγος με την ΑΠ 2041/2022 απόφαση ασχολήθηκε με υπόθεση όπου ο εργαζόμενος απασχολούνταν επί σειρά ετών μέσω σύμβασης έργου. Όταν ζήτησε την αναγνώριση της σύμβασης ως αορίστου χρόνου, το ζήτημα που έπρεπε να κρίνει ο ΑΠ δεν ήταν αν η σύμβαση τιτλοφορούνταν ως «έργου» αλλά αν στην ουσία αποτελούσε γνήσια εργολαβία ή συγκαλυμμένη μορφή κατ’ επάγγελμα δανεισμού.

Η διάκριση απαίτησε λεπτομερή αξιολόγηση του τρόπου διοίκησης του προσωπικού, της κατανομής υλικοτεχνικών μέσων και του τρόπου τιμολόγησης των υπηρεσιών. Τα ενδεικτικά κριτήρια αναχαρακτηρισμού που εφάρμοσε ο ΑΠ ήταν:

• αν ο εργολάβος διαθέτει δική του υλικοτεχνική υποδομή ή χρησιμοποιεί αυτή του λήπτη,
• αν το προσωπικό του διοικείται από τον ίδιο ή από τον λήπτη,
• αν η αμοιβή υπολογίζεται ανά παραδοτέο έργου ή ανά ώρα εργασίας,
• αν ο εργολάβος αναλαμβάνει επιχειρηματικό κίνδυνο για το αποτέλεσμα ή απλώς χρεώνει την παροχή εργασίας.

Η πρακτική σημασία είναι ότι ο σχεδιασμός της σύμβασης δεν περιορίζεται σε μια απλη επιλογή τύπου. Είναι αρχιτεκτονική διατύπωση των ρητρών για ευθύνες, αμοιβή, διεύθυνση και υλικοτεχνική υποδομή η οποία πρέπει να αντικατοπτρίζει με συνέπεια τη μορφή που τα μέρη επιθυμούν να έχει η σχέση.

Ο Ν. 5239/2025 εισήγαγε επιπλέον υποχρέωση ρητής γνωστοποίησης των στοιχείων του έμμεσου εργοδότη στη γραπτή σύμβαση εργασίας του δανειζομένου. Η παράλειψη αυτής της γνωστοποίησης μπορεί να αξιολογηθεί ως ένδειξη συγκαλυμμένης σχέσης.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνει η επιχείρηση που υποδέχεται δανειζόμενο εργαζόμενο;

Ο έμμεσος εργοδότης ευθύνεται αλληλεγγύως με την ΕΠΑ ή τον παραχωρούντα για μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές και, αποκλειστικά, για ζητήματα ασφάλειας και υγείας, εργατικού ατυχήματος και υπερωρίας που ανακύπτουν κατά τη διάρκεια του δανεισμού.

Η σύμβαση δανεισμού μπορεί να μετατοπίσει μέρος αυτής της κατανομής, αλλά όχι ολόκληρη. Ρήτρες που αναθέτουν τη μισθοδοτική ευθύνη στον παραχωρούντα, ή που προβλέπουν αναγωγή σε περίπτωση καταβολής από τον λήπτη, είναι κατά κανόνα έγκυρες.

Αντίθετα, ρήτρα που αποκλείει την ευθύνη του λήπτη για εργατικό ατύχημα ή για παραβίαση κανόνων υγείας και ασφάλειας στις δικές του εγκαταστάσεις δεν είναι νόμιμη. Η σχετική ευθύνη αποτελεί ζήτημα δημόσιας τάξης, δεν επιδέχεται συμβατική παραίτηση και δεν μεταβιβάζεται.

Ζήτημα τίθεται σχετικά με ρήτρες κατανομής υπερωριών, καθώς η εκτίμηση εξαρτάται από το αν η υπερωριακή απασχόληση κρίθηκε αναγκαία από τον λήπτη ή προέκυψε από οδηγίες του παραχωρούντος.

Στην ΑΠ 949/2024, εργαζόμενος που είχε προσληφθεί από συγκεκριμένη εταιρεία αλλά εργαζόταν σε μητρική εταιρεία του εργοδότη, στράφηκε εναντίον της αρχικής εργοδότριας ζητώντας υπερωριακές αμοιβές και πρόσθετες παροχές. Το δικαστήριο έκρινε ότι οι υπερωρίες ανέκυψαν κατά τη διάρκεια του δανεισμού, όπου διευθυντικό δικαίωμα ασκούσε η δεύτερη εταιρεία και η ευθύνη βαρύνει αυτή. Η αρχική εργοδότρια απαλλάχτηκε.

Σε υποθέσεις ελέγχου από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, η εμπειρία δείχνει ότι η αλληλέγγυα ευθύνη ενεργοποιείται συχνότερα για ζητήματα που η ίδια η επιχείρηση – λήπτης θεωρούσε ότι κάλυπτε αποκλειστικά η ΕΠΑ ή ο παραχωρών, ιδίως όταν η σύμβαση δανεισμού δεν περιείχε ξεκάθαρη κατανομή των επιμέρους υποχρεώσεων.

Η ασάφεια στη σύμβαση δεν ευνοεί τον λήπτη. Ευνοεί την ενεργοποίηση του default κανόνα, που είναι αλληλέγγυα ευθύνη. Η μη ορθή τήρηση των κανόνων ασφάλειας και υγείας μπορεί να επιφέρει την ποινική και διοικητική ευθύνη των νομίμων εκπροσώπων της επιχείρησης, ανεξάρτητα από το ποιος μισθοδοτεί.

Πέρα από τις γνωστές κατηγορίες ευθύνης, υπάρχουν τρία σημεία που συστηματικά παραβλέπονται στη φάση κατάρτισης της σύμβασης:

• Πρώτον, η ευθύνη για επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα του δανειζομένου από τον λήπτη.
• Δεύτερον, η εποπτεία του τεχνικού ασφαλείας και ιατρού εργασίας όταν το προσωπικό απασχολείται σε διαφορετικές εγκαταστάσεις από αυτές του εργοδότη του.
• Τρίτον, η μεταχείριση των μέτρων παρακολούθησης, που υπόκεινται στους ίδιους περιορισμούς που ισχύουν για το τακτικό προσωπικό αλλά πρέπει να διαχειριστούν συντονισμένα μεταξύ άμεσου και έμμεσου εργοδότη.

Σχετικά με το διευθυντικό δικαίωμα, ο έμμεσος εργοδότης μπορεί να δίνει εντολές και να οργανώνει την εργασία στο πλαίσιο που του έχει παραχωρηθεί. Δεν επιτρέπεται όμως να προσκρούει στους όρους της αρχικής σύμβασης εργασίας, ούτε να επιφέρει μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων.

Σε υπόθεση που αφορούσε όμιλο εταιρειών , εργαζόμενος της θυγατρικής αξίωσε από τη μητρική αναγνώριση θέσης Προϊσταμένου Διεύθυνσης που του είχε ανατεθεί de facto κατά τη διάρκεια του δανεισμού του. Ο Άρειος Πάγος (ΑΠ 1715/2023) απέρριψε την αξίωση, νομολογόντας ότι ο όμιλος δεν αποτελεί ενιαίο εργοδότη και ότι ο έμμεσος εργοδότης δεν μπορεί μονομερώς να μεταβάλλει την αρχική σχέση εργασίας.

Σημειώνεται ότι ο δανεισμός δηλώνεται και ψηφιακά στο πληροφοριακό σύστημα ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ από τις 16 Φεβρουαρίου 2026, αλλά η διαδικαστική αυτή πτυχή δεν μεταβάλλει την ουσιαστική κατανομή ευθυνών μεταξύ άμεσου και έμμεσου εργοδότη.

Πότε μετατρέπεται ο δανεισμός σε σύμβαση αορίστου χρόνου;

Ο νόμος προβλέπει αυτόματη μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου με τον έμμεσο εργοδότη όταν η απασχόληση στον λήπτη, μαζί με τις έγγραφες ανανεώσεις, υπερβεί τους 36 μήνες στο πλαίσιο μη γνήσιου δανεισμού μέσω ΕΠΑ.

Στην πράξη, η μετατροπή μπορεί να επέλθει και χωρίς συμπλήρωση 36μηνου, όταν διαπιστωθεί εικονικός δανεισμός με πραγματικό εργοδότη τον λήπτη (ΑΠ 674/2012). Σε αυτή την περίπτωση η μετατροπή έχει αναδρομική ισχύ από την έναρξη της σχέσης.

Η εικονικότητα διαπιστώνεται όταν η συνολική εικόνα της σχέσης δείχνει ότι ο τυπικός εργοδότης είναι παρεμβληθέν πρόσωπο και ο πραγματικός είναι ο λήπτης. Η νομολογία εξετάζει ποιος ασκεί το διευθυντικό δικαίωμα, ποιος ωφελείται από την εργασία, ποιος καλύπτει πάγιες ανάγκες με δανειζόμενο εργαζόμενο αντί να προσλαμβάνει, ποια είναι η οικονομική σχέση μεταξύ των δύο εργοδοτών κλπ.

Ωστόσο, η συναίνεση του ίδιου του εργαζομένου μπορεί να διασώσει τη σύμβαση από τον αναχαρακτηρισμό. Στην ΑΠ 512/2024, εργαζόμενος που είχε προσληφθεί από θυγατρική και, κατόπιν διαδοχικών δανεισμών, εργάστηκε στη μητρική για σχεδόν πέντε χρόνια, στράφηκε εναντίον της ζητώντας αναγνώριση εικονικότητας και αναδρομική θέση Προϊσταμένου. Ο ΑΠ απέρριψε τον ισχυρισμό εικονικότητας. Έκρινε ότι αποφασιστικό κριτήριο ήταν ότι ο δανεισμός είχε γίνει κατόπιν δικών του αιτημάτων. Η τεκμηρίωση της συναίνεσης του εργαζομένου, όχι ως τυπική υπογραφή αλλά ως ουσιαστική διαδοχή πρωτοβουλιών, λειτούργησε ως δικλίδα ασφαλείας. Αν δεν είχε τεκμηριωθεί, η ίδια σχέση θα μπορούσε να είχε κριθεί εικονική.

Η εμπειρία από υποθέσεις δανεισμού σε εταιρείες ομίλου δείχνει ότι το ζήτημα μετατροπής εγείρεται συνηθέστερα όταν διαδοχικές παραχωρήσεις του ίδιου εργαζομένου ξεπερνούν αθροιστικά την τριετία χωρίς ουσιαστική διακοπή. Η πρακτική επανειλημμένων δανεισμών χωρίς πραγματική διακοπή μεταξύ τους αντιμετωπίζεται ως ενιαία απασχόληση, ακόμη και αν τυπικά υπάρχουν ξεχωριστές συμβάσεις.

Πέραν της μετατροπής σε αορίστου χρόνου σύμβαση, που μετατρέπει τον λήπτη σε εργοδότη με όλες τις συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης καταβολής αποζημίωσης σε περίπτωση μεταγενέστερης καταγγελίας, προβλέπονται και διοικητικές κυρώσεις στο άρθρο 129 του ΠΔ 62/2025 για τις ΕΠΑ που υπερβαίνουν τα ανώτατα όρια.

Τι ισχύει για την επιχείρηση που παραχωρεί τον εργαζόμενο;

Ο αρχικός εργοδότης διατηρεί τη σύμβαση εργασίας και τις βασικές υποχρεώσεις μισθοδοσίας, ασφάλισης και καταγγελίας, ενώ μεταβιβάζει στον έμμεσο εργοδότη μόνο το διευθυντικό δικαίωμα και τη φυσική αποδοχή της εργασίας. Ο ενοχικός δεσμός με τον εργαζόμενο δεν αποκόπτεται και αυτό σημαίνει ότι ο αρχικός εργοδότης διατηρεί ευθύνες που συχνά υποτιμώνται.

Η εξουσία καταγγελίας της σύμβασης εργασίας παραμένει αποκλειστικά στον παραχωρούντα. Σε περίπτωση παραπτώματος του εργαζομένου, ο έμμεσος εργοδότης μπορεί μόνο να ζητήσει διακοπή του δανεισμού και επιστροφή του στον αρχικό εργοδότη. Ο τελευταίος θα κληθεί να αξιολογήσει αν συντρέχει σπουδαίος λόγος καταγγελίας και να αναλάβει τις σχετικές αποφάσεις, χωρίς να έχει άμεση γνώση των πραγματικών περιστατικών που οδήγησαν στην επιστροφή.

Τέλος, ο αρχικός εργοδότης οφείλει να ενημερώνει τον εργαζόμενο για κάθε ουσιώδη όρο που σχετίζεται με τον δανεισμό, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων του έμμεσου εργοδότη. Η σιωπηρή συναίνεση του εργαζομένου τον δεσμεύει νομικά (ΑΠ 1595/2024).

Συχνές Ερωτήσεις

Ποια η διαφορά γνήσιου και μη γνήσιου δανεισμού;

Ο γνήσιος δανεισμός είναι ad hoc παραχώρηση εργαζομένου από εργοδότη σε άλλον, στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων, ενώ ο μη γνήσιος γίνεται κατ’ επάγγελμα μέσω αδειοδοτημένης ΕΠΑ. Στην πράξη, η ίδια σχέση μπορεί να χαρακτηριστεί διαφορετικά από τα δικαστήρια ανάλογα με τη συμβατική και πραγματική δομή.

Πότε επιτρέπεται ο δανεισμός εργαζομένου;

Επιτρέπεται όταν υφίσταται συναίνεση του εργαζομένου, ρητή ή σιωπηρή και υπάρχει νόμιμη βάση παραχώρησης.

Αν ο εργαζόμενος υπογράφει σύμβαση με τη μητρική αλλά δουλεύει χρόνια στη θυγατρική, ποιος είναι ο εργοδότης;

Νομικά η μητρική παραμένει εργοδότης. Πρακτικά, αντίστοιχες υποθέσεις έχουν κριθεί από τον Άρειο Πάγο και προς τις δύο κατευθύνσεις, ανάλογα με τη συγκεκριμένη συμβατική και πραγματική δομή του ομίλου. Η εκτίμηση γίνεται ad hoc και εξαρτάται από το ποιος ασκεί πραγματική διεύθυνση, ποιος αξιολογεί την απόδοση, πώς τιμολογούνται οι μεταξύ τους υπηρεσίες και αν υπάρχει συνέπεια μεταξύ της συμβατικής δομής και της καθημερινής λειτουργίας.

Μπορεί η σύμβαση δανεισμού να μεταφέρει την ευθύνη εργατικού ατυχήματος στον παραχωρούντα;

Όχι . Η ευθύνη για εργατικό ατύχημα και υγεία/ασφάλεια στις εγκαταστάσεις του λήπτη αποτελεί ζήτημα δημόσιας τάξης και δεν μεταβιβάζεται με συμβατική ρήτρα.

Πότε μία σύμβαση έργου μπορεί να αναχαρακτηριστεί ως δανεισμός;

Όταν τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά της σχέσης δεν ταιριάζουν με την έννοια της εργολαβίας. Ενδεικτικά: ο εργολάβος δεν έχει δική του υλικοτεχνική υποδομή, το προσωπικό του διοικείται από τον λήπτη, η αμοιβή υπολογίζεται κατά ώρα εργασίας αντί ανά παραδοτέο, ο εργολάβος δεν αναλαμβάνει επιχειρηματικό κίνδυνο για το αποτέλεσμα. Σε αυτή την περίπτωση τα δικαστήρια εφαρμόζουν το πλαίσιο των ΕΠΑ ευθέως, με όλες τις συνέπειες, συμπεριλαμβανομένου του 36μηνου, των διοικητικών κυρώσεων και ενδεχόμενης ποινικής ευθύνης των εκπροσώπων.

Μπορεί ο έμμεσος εργοδότης να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας του εργαζόμενου;

Όχι. Η εξουσία καταγγελίας ανήκει στον παραχωρούντα – άμεσο και ο έμμεσος μπορεί μόνο να ζητήσει διακοπή του δανεισμού και να αναμένει την εκτίμηση του παραχωρούντος για τη συνέχεια.

Πρακτικές Επισημάνσεις

Ρήτρα κατανομής υπερωριών και πρόσθετων αμοιβών: Είναι ένα από τα πιο συχνά σημεία διένεξης σε δικαστικές υποθέσεις δανεισμού. Ρήτρα που αναθέτει την υπερωριακή ευθύνη στον παραχωρούντα ενώ η σχετική απόφαση λαμβάνεται καθημερινά από τον λήπτη συχνά κρίνεται μη εφαρμόσιμη.

Διατύπωση συναίνεσης εργαζομένου: Η σιωπηρή συναίνεση αναγνωρίζεται νομολογιακά αλλά αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Η έγγραφη δήλωση συναίνεσης από την έναρξη του δανεισμού, ιδίως όταν περιγράφει συγκεκριμένα τη μεταβολή των όρων εργασίας και τη διάρκεια της παραχώρησης, λειτουργεί ως δικλίδα ασφαλείας.

Ρήτρες δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και επεξεργασίας από τον λήπτη: Ο δανειζόμενος εργαζόμενος εισέρχεται στο περιβάλλον του λήπτη και τα στοιχεία του τυγχάνουν επεξεργασίας από αυτόν. Απαιτείται ρητή πρόβλεψη για το ποιος είναι ο υπεύθυνος επεξεργασίας, ποιες πληροφορίες παραχωρούνται από τον αρχικό εργοδότη και με ποιους όρους, πώς αντιμετωπίζονται τα στοιχεία αξιολόγησης απόδοσης κατά τη διάρκεια του δανεισμού.

Όροι πρόωρης λήξης και αποζημίωσης: Συμβατική πρόβλεψη που επιτρέπει στον λήπτη να ζητήσει επιστροφή του εργαζομένου χωρίς αιτιολογία, ή που επιτρέπει στον παραχωρούντα να ανακαλέσει την παραχώρηση εν μέσω συμφωνημένης διάρκειας, έχουν διαφορετικό κόστος για κάθε πλευρά και διαφορετική αντιμετώπιση σε δικαστική επανεξέταση.

Το Δικηγορικό μας Γραφείο, για περισσότερα από 20 χρόνια εξειδικεύεται στο Εταιρικό και Εμπορικό Δίκαιο. Επικοινωνήστε μαζί μας για σας καθοδηγήσουμε και να σας συμβουλεύσουμε σε κάθε θέμα δανεισμού εργαζομένου.