Πώς Αναθέτει η Εταιρεία Καθήκοντα Τεχνικού Ασφαλείας Μετά Τον Ν. 5239/2025
Εν συντομία:
- Η υποχρέωση απασχόλησης τεχνικού ασφαλείας γεννάται από τον πρώτο εργαζόμενο, χωρίς κατώτατο όριο προσωπικού και χωρίς εξαίρεση κλάδων. Ο ιατρός εργασίας αποτελεί χωριστή υποχρέωση που ενεργοποιείται στους πενήντα εργαζομένους.
- Οι σχετικές διατάξεις δεν βρίσκονται πλέον στον Ν. 3850/2010. Κωδικοποιήθηκαν στα άρθρα 498 και επόμενα του Κώδικα Εργατικού Δικαίου και τροποποιήθηκαν με τον Ν. 5239/2025.
- Από την 1η Ιανουαρίου 2026 ο εργοδότης αναλαμβάνει ο ίδιος τα καθήκοντα μόνο σε επιχειρήσεις Β’ και Γ’ κατηγορίας έως και είκοσι εργαζομένων. Το προηγούμενο όριο ήταν πενήντα.
- Το βιβλίο υποδείξεων τηρείται ηλεκτρονικά στο πληροφοριακό σύστημα της Επιθεώρησης Εργασίας και οι υποδείξεις δίνονται πλέον αποκλειστικά γραπτά.
- Η ανάθεση καθηκόντων σε τρίτο δεν μεταθέτει την ευθύνη του εργοδότη για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.
Πότε υποχρεούται μια επιχείρηση να απασχολεί τεχνικό ασφαλείας;
Κάθε επιχείρηση που απασχολεί έστω έναν εργαζόμενο με σχέση εξαρτημένης εργασίας οφείλει να χρησιμοποιεί υπηρεσίες τεχνικού ασφαλείας, κατά το άρθρο 498 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 62/2025).
Ο νόμος δεν θέτει κατώτατο αριθμό προσωπικού ούτε εξαιρεί κλάδους δραστηριότητας. Ο ιατρός εργασίας αποτελεί χωριστή υποχρέωση, η οποία ενεργοποιείται όταν το προσωπικό φτάνει τους πενήντα εργαζομένους.
Η διάκριση αυτή παραμένει από τα συχνότερα σημεία σύγχυσης. Πολλά κείμενα παρουσιάζουν τις δύο υποχρεώσεις ως ενιαία δέσμη, με αποτέλεσμα μικρές επιχειρήσεις να αναζητούν ιατρό εργασίας χωρίς να τον οφείλουν, ενώ επιχειρήσεις που ξεπερνούν το όριο των πενήντα ατόμων να καλύπτουν μόνο το ένα από τα δύο σκέλη.
Κρίσιμη είναι επίσης η μονάδα μέτρησης. Παραρτήματα, υποκαταστήματα, χωριστές εγκαταστάσεις και αυτοτελείς εκμεταλλεύσεις που εξαρτώνται από την κύρια επιχείρηση θεωρούνται αυτοτελείς επιχειρήσεις για την εφαρμογή του κεφαλαίου, εφόσον απέχουν μεταξύ τους ή από την έδρα τόσο ώστε να δυσχεραίνεται το έργο του τεχνικού ασφαλείας.
Μια εταιρεία με τρία καταστήματα σε διαφορετικές πόλεις κινδυνεύει να θεωρηθεί ότι υπολείπεται σε τρία σημεία ταυτόχρονα, ακόμη και αν έχει συνάψει μία σύμβαση για το σύνολο του προσωπικού.
Πώς καθορίζει η κατηγορία επικινδυνότητας τι οφείλει η επιχείρηση;
Η κατάταξη σε κατηγορία Α’, Β’ ή Γ’ γίνεται με βάση τον κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, κατά το άρθρο 500 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου. Η κατηγορία κρίνει ταυτόχρονα τρία ζητήματα:
- το απαιτούμενο επίπεδο γνώσεων του τεχνικού ασφαλείας,
- τις επιτρεπόμενες ειδικότητες και
- τον ελάχιστο ετήσιο χρόνο απασχόλησης.
Ο πίνακας κατάταξης αντικαταστάθηκε πλήρως με το άρθρο 29 του Ν. 5239/2025. Επιχειρήσεις που είχαν καταταγεί υπό το προηγούμενο καθεστώς οφείλουν να επανελέγξουν τη θέση τους, καθώς μια μετακίνηση από την Γ’ στη Β’ κατηγορία μεταβάλλει τόσο τις ώρες όσο και τα προσόντα που απαιτούνται.
Παράλληλα, το άρθρο 31 του ίδιου νόμου διεύρυνε το φάσμα επιλογής για τις επιχειρήσεις χαμηλής επικινδυνότητας. Οι επιχειρήσεις της Γ’ κατηγορίας δύνανται πλέον να αναθέτουν καθήκοντα τεχνικού ασφαλείας σε άτομα οποιασδήποτε ειδικότητας από εκείνες που περιλαμβάνονται στον πίνακα του άρθρου 503, χωρίς τον περιορισμό της αντιστοίχισης ειδικότητας και κλάδου.
Η κατάταξη δεν είναι πάντοτε αυτονόητη. Επιχειρήσεις με μικτή δραστηριότητα ή με περισσότερους δηλωμένους κωδικούς αριθμούς δραστηριότητας αντιμετωπίζουν πραγματικό ερμηνευτικό ζήτημα ως προς το ποιος κλάδος θεωρείται κύριος, ενώ η αποθήκη ή το συνεργείο μιας κατά τα λοιπά εμπορικής επιχείρησης μπορεί να μετατοπίσει την κατάταξη προς τα πάνω.
Πότε αναλαμβάνει ο ίδιος ο εργοδότης καθήκοντα τεχνικού ασφαλείας;
Από την 1η Ιανουαρίου 2026 η αυτοάσκηση επιτρέπεται σε επιχειρήσεις Β’ και Γ’ κατηγορίας που απασχολούν έως και είκοσι εργαζομένους. Το άρθρο 30 του Ν. 5239/2025 αντικατέστησε το προηγούμενο όριο των πενήντα, ενώ κατά το άρθρο 103 παρ. 2 του ίδιου νόμου η ισχύς της ρύθμισης μετατέθηκε ρητά στην αρχή του 2026.
Η αλλαγή έχει άμεσο πρακτικό αποτέλεσμα για μια συγκεκριμένη ζώνη επιχειρήσεων. Όσες απασχολούν είκοσι έναν έως πενήντα εργαζομένους και κάλυπταν έως τώρα την υποχρέωση με αυτοάσκηση από τον νόμιμο εκπρόσωπο οφείλουν πλέον να αναθέσουν τα καθήκοντα σε εργαζόμενο της επιχείρησης, σε άτομο εκτός αυτής ή σε εξωτερική υπηρεσία. Η μεταβατική περίοδος έχει ήδη παρέλθει.
Στο εσωτερικό του ορίου των είκοσι ατόμων, το άρθρο 502 διακρίνει περαιτέρω. Ο εργοδότης επιχείρησης Β’ ή Γ’ κατηγορίας αναλαμβάνει τα καθήκοντα εφόσον διαθέτει τα προσόντα των περιπτώσεων α’, β’ ή γ’ της παρ. 1 του άρθρου 501 και μία από τις ειδικότητες που προβλέπονται για τον κλάδο του. Αν η ειδικότητά του δεν προβλέπεται για τον συγκεκριμένο κλάδο, σε επιχείρηση Β’ κατηγορίας απαιτείται επιμόρφωση διάρκειας τουλάχιστον τριάντα πέντε ωρών.
Χωριστή ρύθμιση ισχύει για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις Β’ κατηγορίας. Το όριο κατέβηκε από τους έξι στους πέντε εργαζομένους, ενώ ο εργοδότης οφείλει επιμόρφωση τουλάχιστον τριάντα πέντε ωρών και πρέπει να είναι κάτοχος τίτλου ειδικότητας Επαγγελματικού Λυκείου ή Σχολής Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης συναφούς με τη δραστηριότητα, ή να έχει άδεια άσκησης τεχνικού επαγγέλματος εμπειροτέχνη, ή να ασκεί αποδεδειγμένα επί δεκαετία και πλέον την οικονομική δραστηριότητα.
Ένα σημείο του άρθρου 502 έχει αυτοτελή πρακτική βαρύτητα. Στις περιπτώσεις αυτοάσκησης της παρ. 6 και του δεύτερου εδαφίου της παρ. 5, ο εργοδότης υποχρεούται να αναθέσει τη σύνταξη της γραπτής εκτίμησης επαγγελματικού κινδύνου σε τρίτο πρόσωπο που διαθέτει τα προσόντα και την ειδικότητα του νόμου. Η αυτοάσκηση δηλαδή δεν καλύπτει το σημαντικότερο έγγραφο πρόληψης της επιχείρησης.
Εσωτερική ανάθεση, εξωτερικός συνεργάτης ή ΕΞΥΠΠ;
Το άρθρο 499 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου αναγνωρίζει τέσσερις μορφές κάλυψης της υποχρέωσης, την ανάθεση σε εργαζόμενο της επιχείρησης, την ανάθεση σε άτομο εκτός αυτής, τη σύναψη σύμβασης με Εξωτερική Υπηρεσία Προστασίας και Πρόληψης (ΕΞΥΠΠ) και τον συνδυασμό των παραπάνω. Η επιλογή μεταβάλλει ποιος τηρεί την υλικοτεχνική υποδομή και πώς τεκμηριώνεται η συμμόρφωση σε έλεγχο.
| Μορφή κάλυψης | Πότε επιλέγεται | Τι αναλαμβάνει η επιχείρηση |
|---|---|---|
| Ανάθεση σε εργαζόμενο της επιχείρησης | Όταν υπάρχει προσωπικό με τα προσόντα και την ειδικότητα του άρθρου 503, ιδίως σε τεχνικές δραστηριότητες | Υλικοτεχνική υποδομή, μέσα ατομικής προστασίας και μετρητές βλαπτικών παραγόντων, καθώς και έγγραφη ανάθεση με δήλωση αποδοχής |
| Ανάθεση σε άτομο εκτός επιχείρησης | Όταν δεν υπάρχει κατάλληλο εσωτερικό στέλεχος αλλά οι απαιτούμενες ώρες παραμένουν περιορισμένες | Έγγραφη σύμβαση κοινοποιούμενη στην Επιθεώρηση Εργασίας και ενημέρωση του προσώπου για τους παράγοντες κινδύνου |
| Σύμβαση με ΕΞΥΠΠ | Όταν απαιτούνται μετρήσεις, εξοπλισμός ή κάλυψη πολλαπλών εγκαταστάσεων | Γνωστοποίηση της γραπτής σύμβασης μέσω του πληροφοριακού συστήματος της Επιθεώρησης Εργασίας, με αναγραφή προσόντων, ωρών και προσφερόμενων υπηρεσιών |
| Αυτοάσκηση από τον εργοδότη | Μόνο σε Β’ και Γ’ κατηγορία έως και είκοσι εργαζομένους, από 1.1.2026 | Επιμόρφωση κατά το άρθρο 512 και ανάθεση της γραπτής εκτίμησης κινδύνου σε τρίτο στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος |
Δύο πρόσθετοι κανόνες περιορίζουν την ελευθερία επιλογής:
- Πρώτον, στις επιχειρήσεις που υποχρεούνται σε πλήρη απασχόληση τουλάχιστον δύο τεχνικών ασφαλείας συστήνεται υποχρεωτικά Εσωτερική Υπηρεσία Προστασίας και Πρόληψης.
- Δεύτερον, το άρθρο 28 του Ν. 5239/2025 προβλέπει τη δημιουργία ηλεκτρονικών βάσεων καταχώρισης τεχνικών ασφαλείας και ιατρών εργασίας, με τη λειτουργία των οποίων η ανάθεση θα γίνεται αποκλειστικά μεταξύ των εγγεγραμμένων προσώπων.
Η εμπειρία από υποθέσεις ελέγχου σε επιχειρήσεις με περισσότερες εγκαταστάσεις δείχνει ότι το πιο ευάλωτο σημείο δεν είναι η ύπαρξη σύμβασης αλλά η αντιστοίχιση ωρών ανά εγκατάσταση.
Το ίδιο ζήτημα εντείνεται όταν το προσωπικό απασχολείται σε χώρους τρίτου, οπότε η εποπτεία του τεχνικού ασφαλείας πρέπει να ρυθμιστεί ρητά, όπως συμβαίνει και στον δανεισμό εργαζομένων.
Πόσες ώρες απασχόλησης τεχνικού ασφαλείας απαιτούνται κατ’ ελάχιστο;
Ο υπολογισμός του άρθρου 511 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου έχει δύο σκέλη. Το πρώτο αποδίδει ώρες ανά εργαζόμενο ανάλογα με την κατηγορία επικινδυνότητας. Το δεύτερο θέτει απόλυτο ετήσιο ελάχιστο ανάλογα με το μέγεθος του προσωπικού. Εφαρμόζεται πάντοτε το μεγαλύτερο από τα δύο αποτελέσματα.
| Κατηγορία | Αριθμός εργαζομένων | Ώρες ετησίως ανά εργαζόμενο |
|---|---|---|
| Α΄ | έως 500 | 3,5 |
| 501 έως 1.000 | 3,0 | |
| 1.001 έως 5.000 | 2,5 | |
| 5.001 και άνω | 2,0 | |
| Β΄ | έως 1.000 | 2,5 |
| 1.001 έως 5.000 | 1,5 | |
| 5.001 και άνω | 1,0 | |
| Γ΄ | ανεξαρτήτως αριθμού | 0,4 |
| Μέγεθος προσωπικού | Ελάχιστος πραγματικός ετήσιος χρόνος |
|---|---|
| έως 20 άτομα | 25 ώρες |
| 21 έως 50 άτομα | 50 ώρες |
| περισσότερα από 50 άτομα | 75 ώρες |
Το παλαιό κείμενο πολλών οδηγών παρουσιάζει μόνο το δεύτερο σκέλος, σαν να εξαντλείται σε αυτό ολόκληρος ο κανόνας. Η διαφορά φαίνεται στην πράξη. Επιχείρηση Γ’ κατηγορίας με τριάντα εργαζομένους παράγει από το πρώτο σκέλος δώδεκα ώρες, όμως το δάπεδο των πενήντα ωρών υπερισχύει. Αντίστροφα, βιομηχανία Α’ κατηγορίας με εκατό εργαζομένους οφείλει τριακόσιες πενήντα ώρες, πολλαπλάσιες του δαπέδου των εβδομήντα πέντε.
Ο χρόνος αυτός κατανέμεται κατά μήνα με κοινή συμφωνία του εργοδότη και της Επιτροπής Υγείας και Ασφάλειας των Εργαζομένων. Ο συνολικός ετήσιος χρόνος, η μηνιαία κατανομή και το ωράριο αναγράφονται υποχρεωτικά στις καταστάσεις εργασίας και αναρτώνται στους χώρους εργασίας, ώστε το προσωπικό να γνωρίζει τις ώρες παρουσίας. Αν ο χρόνος υπερβαίνει το ανώτατο νόμιμο όριο απασχόλησης ενός προσώπου, η επιχείρηση οφείλει να διαθέτει και δεύτερο τεχνικό ασφαλείας.
Τι αλλάζει με το ηλεκτρονικό βιβλίο υποδείξεων στο ΟΠΣ;
Το άρθρο 32 του Ν. 5239/2025 αντικατέστησε το έντυπο σελιδομετρημένο και θεωρημένο βιβλίο με ηλεκτρονική τήρηση στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα της Επιθεώρησης Εργασίας. Οι υποδείξεις δίνονται πλέον αποκλειστικά γραπτά, ενώ ο εργοδότης δηλώνει υπευθύνως ότι έλαβε γνώση αντί να υπογράφει το βιβλίο.
Η μεταβολή είναι βαθύτερη από την ψηφιοποίηση μιας διαδικασίας, καθώς παράγει τρεις συνέπειες:
- Πρώτον, καταργήθηκε η δυνατότητα προφορικής υπόδειξης, οπότε κάθε παρατήρηση του τεχνικού ασφαλείας αποκτά αυτομάτως αποδεικτική μορφή.
- Δεύτερον, ο χρόνος καταχώρισης δεν ελέγχεται πλέον από την επιχείρηση, αφού η εγγραφή γίνεται σε σύστημα της ελεγκτικής αρχής.
- Τρίτον, η δήλωση γνώσης του εργοδότη έχει τον χαρακτήρα υπεύθυνης δήλωσης με τις συνέπειες που αυτή συνεπάγεται.
Το ίδιο άρθρο πρόσθεσε δύο ακόμη στοιχεία στις αρμοδιότητες του τεχνικού ασφαλείας. Ο ίδιος οφείλει να συνεκτιμά τις ανάγκες των εργαζομένων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, ενώ η υποχρέωση επίβλεψης της εφαρμογής των μέτρων προσδιορίζεται πλέον ρητά ως επίβλεψη κατά την παρουσία του στον τόπο εργασίας. Η προσθήκη αυτή οριοθετεί χρονικά την ευθύνη του και μετατοπίζει το βάρος της συνεχούς εποπτείας στην επιχείρηση.
Για τις επιχειρήσεις που διαθέτουν εσωτερικό κανονισμό εργασίας, το ηλεκτρονικό βιβλίο δημιουργεί ανάγκη ευθυγράμμισης, καθώς οι εσωτερικές διαδικασίες διαβίβασης και υλοποίησης των υποδείξεων πρέπει να συμβαδίζουν με το ψηφιακό χρονολόγιο που πλέον τηρείται εκτός επιχείρησης.
Πώς κατανέμεται η ευθύνη μεταξύ εργοδότη και τεχνικού ασφαλείας;
Η ανάθεση καθηκόντων δεν μεταθέτει την ευθύνη. Το άρθρο 533 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου ορίζει ρητά ότι η προσφυγή σε άτομα εκτός της επιχείρησης ή σε ΕΞΥΠΠ δεν απαλλάσσει τον εργοδότη από τις υποχρεώσεις του, ενώ οι υποχρεώσεις του τεχνικού ασφαλείας και του ιατρού εργασίας δεν θίγουν την αρχή της ευθύνης του εργοδότη.
Ο Άρειος Πάγος αποτύπωσε τη διάκριση με ιδιαίτερη σαφήνεια στην ΑΠ 928/2024, σε υπόθεση ηλεκτροπληξίας εργαζομένου σε κατάστημα εστίασης, όπου κατηγορούμενοι ήταν τόσο ο υπεύθυνος λειτουργίας όσο και ο τεχνικός ασφαλείας.
Το δικαστήριο δέχθηκε ότι οι υποχρεώσεις του εργοδότη του προσδίδουν ρόλο κυρίως συντονιστικό, αποφασιστικό και εκτελεστικό, ενώ οι αρμοδιότητες του τεχνικού ασφαλείας του επιφυλάσσουν ρόλο επιβοηθητικό και συμβουλευτικό.
Από τη διάκριση αυτή προκύπτουν δύο συμπεράσματα:
- Αφενός, τυχόν πλημμέλεια του τεχνικού ασφαλείας ή του ίδιου του παθόντος εργαζομένου δεν απαλλάσσει τον εργοδότη, εφόσον η δική του παράλειψη υπήρξε ένας από τους παραγωγικούς όρους του ατυχήματος.
- Αφετέρου, η κατά νόμο συμμόρφωση του τεχνικού ασφαλείας εξαντλεί το πλαίσιο της δικής του ευθύνης και εναπόκειται στον εργοδότη να υλοποιήσει όσα υποδεικνύονται.
Το πρακτικό βάρος της απόφασης βρίσκεται στο σκεπτικό της αναίρεσης. Ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την καταδικαστική απόφαση για δύο λόγους που ενδιαφέρουν κάθε επιχείρηση. Το δικαστήριο της ουσίας θεώρησε εσφαλμένα τον τεχνικό ασφαλείας υποχρεωμένο σε άμεση αποκατάσταση των ελαττωμάτων, δηλαδή σε ενέργεια πέραν των καθηκόντων που ορίζει ο νόμος.
Παράλληλα, δεν εξέτασε αν είχε γίνει καταχώριση των προβλημάτων στο ειδικό βιβλίο ώστε να ενημερωθεί η εργοδότρια εταιρεία. Το βιβλίο υποδείξεων λειτουργεί δηλαδή ως ο μηχανισμός που κατανέμει την ευθύνη.
Η εμπειρία από υποθέσεις εργατικού ατυχήματος δείχνει ότι η αστική και η ποινική ευθύνη των εκπροσώπων κρίνεται σχεδόν πάντοτε πάνω σε δύο έγγραφα, τη γραπτή εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου και το βιβλίο υποδείξεων.
Όταν η υπόδειξη υπάρχει και η υλοποίηση λείπει, η ευθύνη μετατοπίζεται στην επιχείρηση. Όταν λείπει η υπόδειξη, το ερώτημα στρέφεται στο αν ο τεχνικός ασφαλείας άσκησε ουσιαστικό έλεγχο.
Συχνές ερωτήσεις
Χρειάζεται τεχνικό ασφαλείας μια επιχείρηση με έναν μόνο εργαζόμενο;
Ναι. Το άρθρο 498 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου δεν θέτει κατώτατο όριο προσωπικού για την υποχρέωση απασχόλησης τεχνικού ασφαλείας. Η υποχρέωση γεννάται με την πρώτη πρόσληψη, ενώ διαφοροποιούνται μόνο οι απαιτούμενες ώρες και τα προσόντα ανάλογα με την κατηγορία επικινδυνότητας.
Χρειάζεται τεχνικό ασφαλείας μια ατομική επιχείρηση;
Η υποχρέωση συνδέεται με την απασχόληση προσωπικού και όχι με τη νομική μορφή του φορέα. Ατομική επιχείρηση χωρίς εργαζομένους με σχέση εξαρτημένης εργασίας δεν οφείλει τεχνικό ασφαλείας. Από την πρώτη πρόσληψη η υποχρέωση γεννάται με τους ίδιους όρους που ισχύουν για κάθε άλλη μορφή επιχείρησης.
Μετρά χωριστά κάθε υποκατάστημα;
Τα παραρτήματα, τα υποκαταστήματα και οι χωριστές εγκαταστάσεις θεωρούνται αυτοτελείς επιχειρήσεις εφόσον απέχουν μεταξύ τους ή από την κύρια επιχείρηση τόσο ώστε να δυσχεραίνεται το έργο του τεχνικού ασφαλείας. Η απόσταση αξιολογείται λειτουργικά και όχι με μηχανική εφαρμογή χιλιομετρικού κριτηρίου.
Τι ισχύει για επιχείρηση με 21 έως 50 εργαζομένους που κάλυπτε η ίδια τα καθήκοντα;
Η δυνατότητα αυτοάσκησης έπαψε για τη ζώνη αυτή από την 1η Ιανουαρίου 2026, κατά το άρθρο 30 σε συνδυασμό με το άρθρο 103 παρ. 2 του Ν. 5239/2025. Η επιχείρηση οφείλει ανάθεση σε εργαζόμενο με τα νόμιμα προσόντα, σε άτομο εκτός επιχείρησης ή σε ΕΞΥΠΠ.
Μπορεί ο ίδιος τεχνικός ασφαλείας να καλύπτει περισσότερες επιχειρήσεις;
Επιτρέπεται, τόσο σε ομάδα ομοειδών επιχειρήσεων όσο και σε επιχειρήσεις κατά περιοχή. Ισχύει όμως ανώτατο όριο, καθώς ο συνολικός ετήσιος πραγματικός χρόνος απασχόλησής του σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τον προβλεπόμενο χρόνο απασχόλησης εργαζομένου. Ο περιορισμός δεν αφορά το προσωπικό των υπηρεσιών προστασίας και πρόληψης.
Απαλλάσσει η σύμβαση με ΕΞΥΠΠ την επιχείρηση από ευθύνη σε εργατικό ατύχημα;
Όχι. Το άρθρο 533 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου ορίζει ρητά το αντίθετο, ενώ η ΑΠ 928/2024 επιβεβαίωσε ότι πλημμέλεια του τεχνικού ασφαλείας δεν αίρει την ευθύνη του εργοδότη όταν η δική του παράλειψη συνέβαλε στο αποτέλεσμα. Η σύμβαση κατανέμει καθήκοντα, όχι ευθύνη έναντι των εργαζομένων.
Πρακτικές Επισημάνσεις
Επανέλεγχος κατάταξης: Ο πίνακας κατάταξης ανά κλάδο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 29 του Ν. 5239/2025. Επιχειρήσεις που δεν έχουν επανεξετάσει την κατηγορία τους ενδέχεται να υπολογίζουν ώρες και προσόντα με βάση καταργημένη κατάταξη.
Επανεξέταση αυτοάσκησης σε κάθε πρόσληψη: Το όριο των είκοσι εργαζομένων ελέγχεται δυναμικά. Η εικοστή πρώτη πρόσληψη σε επιχείρηση Γ΄ κατηγορίας γεννά αυτοτελή υποχρέωση ανάθεσης σε τρίτο, χωρίς μεταβατικό διάστημα.
Γραπτή εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου: Ακόμη και όταν ο εργοδότης ασκεί ο ίδιος τα καθήκοντα, η σύνταξη της εκτίμησης πρέπει να ανατεθεί σε πρόσωπο με τα προσόντα και την ειδικότητα του νόμου στις περιπτώσεις της παρ. 7 του άρθρου 502.
Παρακολούθηση του ηλεκτρονικού βιβλίου: Η καταχώριση γίνεται σε σύστημα της Επιθεώρησης Εργασίας. Η επιχείρηση χρειάζεται εσωτερική διαδικασία που εξασφαλίζει έγκαιρη λήψη γνώσης και τεκμηριωμένη υλοποίηση, καθώς το χρονικό κενό μεταξύ υπόδειξης και ενέργειας αποτυπώνεται πλέον ψηφιακά.
Συμβατική κατανομή με την ΕΞΥΠΠ: Η σύμβαση με εξωτερική υπηρεσία δεν περιορίζει την ευθύνη έναντι των εργαζομένων. Ρυθμίζει όμως τη σχέση των μερών μεταξύ τους, οπότε η ad hoc διατύπωση των υποχρεώσεων επίβλεψης, μετρήσεων και αναφοράς αποκτά ουσιαστική σημασία σε περίπτωση αναγωγής.
Πολλαπλές εγκαταστάσεις: Η κατανομή ωρών ανά υποκατάστημα ελέγχεται χωριστά. Μία συνολική σύμβαση για το άθροισμα του προσωπικού δεν καλύπτει επιχείρηση της οποίας τα σημεία λειτουργούν ως αυτοτελείς μονάδες.
Το Δικηγορικό μας Γραφείο, για περισσότερα από 20 χρόνια εξειδικεύεται στο Εταιρικό και Εμπορικό Δίκαιο. Επικοινωνήστε μαζί μας για σας καθοδηγήσουμε και να σας συμβουλεύσουμε σε κάθε θέμα σχετικά με τον τεχνικό ασφαλείας.