Αθέμιτη Απόσπαση Πελατείας: Άμυνα, Αξιώσεις & Νομολογία 2026

Αθέμιτη Απόσπαση Πελατείας: Κριτήρια, Αξιώσεις Ν. 146/1914 και Δικαστική Άμυνα

Σε συντομία:

• Η απόσπαση πελατείας από ανταγωνιστή είναι κατ’ αρχήν θεμιτή και αποτελεί την ίδια την ουσία της ελεύθερης αγοράς.
• Καθίσταται αθέμιτη μόνο όταν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις (παραπλάνηση, δωροδοκία, σφετερισμός εμπιστευτικών στοιχείων, κατάχρηση οικονομικής εξάρτησης κλπ), όπως πρόσφατα επιβεβαίωσαν οι ΑΠ 728/2024 και ΑΠ 185/2026.
• Το πελατολόγιο της επιχείρησης τυγχάνει αυτοτελούς προστασίας ως εμπορικό απόρρητο κατά τον Ν. 4605/2019, εφόσον πληρούνται οι σωρευτικές προϋποθέσεις του νέου άρθρου 22Α παρ. 1, του ν. 1733/1987.
• Ο θιγόμενος διαθέτει σωρευτικά τρεις αξιώσεις: άρση και παράλειψη (άρθρο 1 Ν. 146/1914), αποζημίωση (άρθρα 914 και 919 ΑΚ) και χρηματική ικανοποίηση ηθικής βλάβης (άρθρο 932 ΑΚ), όπως δέχθηκε η ΑΠ 1080/2025.
• Τα ασφαλιστικά μέτρα αποτελούν το αποτελεσματικότερο εργαλείο για άμεση παύση της αθέμιτης συμπεριφοράς, ενώ η αξίωση παραγράφεται σε 18 μήνες από τη γνώση κατά το άρθρο 19 του Ν. 146/1914.

Πότε θεωρείται αθέμιτη η απόσπαση πελατείας;

Η απόσπαση πελατείας από ανταγωνιστή δεν είναι αυτοτελώς αθέμιτη, εφόσον αυτή αποτελεί τον κύριο στόχο κάθε επιχείρησης και τη φυσιολογική εκδήλωση του οικονομικού ανταγωνισμού. Για να χαρακτηριστεί ως πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού κατά το άρθρο 1 του Ν. 146/1914, σύμφωνα με πάγια νομολογία, απαιτείται η συνδρομή ειδικών περιστάσεων που να τη φέρνουν σε αντίθεση με τα χρηστά ήθη, όπως πρόσφατα επιβεβαίωσε και η ΑΠ 185/2026.

Η γενική ρήτρα του άρθρου 1 του Ν. 146/1914 «περί αθεμίτου ανταγωνισμού» απαγορεύει κάθε πράξη που γίνεται προς τον σκοπό ανταγωνισμού και αντίκειται στα χρηστά ήθη. Στην έννοια των χρηστών ηθών εντάσσονται οι αντιλήψεις περί ηθικότητας του κοινωνικού ανθρώπου, που σκέφτεται με χρηστότητα και φρόνηση, ενώ ως σκοπός ανταγωνισμού νοείται η πρόθεση ενίσχυσης των πελατειακών σχέσεων σε βάρος άλλων ανταγωνιστών, χωρίς να απαιτείται πρόθεση πρόκλησης ζημίας.

Η νομολογία διαχωρίζει σαφώς δύο επίπεδα ανταγωνιστικής συμπεριφοράς. Στο πρώτο επίπεδο, η ενεργητική διεκδίκηση πελατείας ανήκει στην ίδια τη φύση της ελεύθερης αγοράς και προστατεύεται από το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος ως εκδήλωση οικονομικής ελευθερίας. Η ΑΠ 1815/2025 υπογράμμισε ότι μόνη η ίδια η απόκτηση πελατών από ανταγωνιστή, ακόμη και με προσφορά μεγαλύτερου ανταλλάγματος, δεν στοιχειοθετεί αθέμιτο χαρακτήρα.

Στο δεύτερο επίπεδο, η συμπεριφορά μετατρέπεται σε αθέμιτη, όταν προστίθενται ειδικές περιστάσεις που θεμελιώνουν την αντίθεσή της στα χρηστά ήθη του ανταγωνισμού. Ο διαχωρισμός αυτός είναι κρίσιμος για τη νομική στρατηγική της επιχείρησης. Η αγωγή πρέπει να επικαλείται και να αποδεικνύει συγκεκριμένες περιστάσεις, αλλιώς απορρίπτεται ως μη νόμιμη, όπως έκρινε αναιρετικά η ΑΠ 728/2024.

Η διάκριση, εξάλλου, από το δίκαιο του ελεύθερου ανταγωνισμού (Ν. 3959/2011 και κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης) είναι ουσιαστική. Τούτο διότι ο Ν. 146/1914 προστατεύει τη συμπεριφορά του ατομικού ανταγωνιστή, ενώ συγγενικά πλαίσια όπως αυτό της αισχροκέρδειας και αθέμιτης κερδοφορίας λειτουργούν αυτοτελώς. Ο Ν. 3959/2011, αντίθετα, προστατεύει τη δομή της αγοράς συνολικά μέσω της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Ποιες ειδικές περιστάσεις στοιχειοθετούν αθέμιτο χαρακτήρα;

Η νομολογία έχει κωδικοποιήσει τέσσερις τυπικές περιπτώσεις ειδικών περιστάσεων που στοιχειοθετούν αθέμιτο χαρακτήρα και αφορούν:

• παραπλάνηση ή δωροδοκία του πελάτη,
• σφετερισμό εμπιστευτικών στοιχείων της επιχείρησης,
• κατάχρηση σχέσης οικονομικής εξάρτησης κατά το άρθρο 18α του Ν. 146/1914 και
• υποκίνηση παράβασης συμβατικών ρητρών στο πλαίσιο δόλιων μεθοδεύσεων εναντίον του ανταγωνιστή.

Η πρώτη κατηγορία (παραπλάνηση ή δωροδοκία) περιλαμβάνει την επικοινωνία προς επηρεασμό των πελατών, με ψευδείς ή υποτιμητικούς ισχυρισμούς για τον ανταγωνιστή, την προσφορά παράνομων ωφελειών για διακοπή υφιστάμενης συναλλακτικής σχέσης ή τη χρήση μέσων που περιγράφουν μη υφιστάμενα χαρακτηριστικά. Συγγενεί με μορφές παραπλανητικής διαφήμισης όταν εκδηλώνεται μέσω εμπορικής επικοινωνίας.

Η δεύτερη κατηγορία (σφετερισμός εμπιστευτικών στοιχείων) καλύπτει την παράνομη απόκτηση πελατολογίου, τιμολογιακής πολιτικής, εμπορικών αλληλογραφιών ή προγραμμάτων ανάπτυξης, που ο σφετεριστής χρησιμοποιεί για στοχευμένη προσέγγιση συγκεκριμένων πελατών του θιγόμενου. Από το 2019 αυτή η μορφή προστατεύεται και αυτοτελώς ως παραβίαση εμπορικού απορρήτου.

Η τρίτη κατηγορία (κατάχρηση οικονομικής εξάρτησης) εισήχθη στο άρθρο 18α του Ν. 146/1914 με το άρθρο 29 παρ. 1 του Ν. 3784/2009. Όπως ανέλυσε η ΑΠ 644/2024, εφαρμόζεται όταν μία επιχείρηση εκμεταλλεύεται καταχρηστικά τη θέση πελάτη ή προμηθευτή άλλης επιχείρησης, που δεν διαθέτει ισοδύναμη εναλλακτική λύση και είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε συμβάσεις αντιπροσωπείας, διανομής και παραγγελίας.

Η τέταρτη κατηγορία αφορά τη συστηματική υποκίνηση παράβασης συμβατικών ρητρών μη ανταγωνισμού ή αποκλειστικότητας. Καθεαυτή η παράβαση τέτοιας ρήτρας από τον αντισυμβαλλόμενο δεν είναι αθέμιτη, καθώς γεννά ενοχικές μόνον αξιώσεις. Όταν, όμως, ο τρίτος ανταγωνιστής γνωρίζει τη ρήτρα και ενεργά υποκινεί την παραβίασή της προσφέροντας υλικά κίνητρα, η συμπεριφορά του αποκτά χαρακτήρα αθέμιτου ανταγωνισμού. Η νομολογιακή διάκριση μεταξύ αυτών των δύο σεναρίων είναι λεπτή και εξαρτάται από τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης.

Στοιχείο	Θεμιτή απόσπαση πελατείας	Αθέμιτη απόσπαση πελατείας
Μέθοδος προσέγγισης	Καλύτερη τιμή, ποιότητα ή όροι	Παραπλάνηση, δωροδοκία, υποτιμητικοί ισχυρισμοί
Χρήση πληροφοριών	Δημόσια διαθέσιμα στοιχεία	Πελατολόγιο, τιμοκατάλογοι, εμπιστευτικά δεδομένα
Σχέση εξάρτησης	Καμία εκμετάλλευση	Κατάχρηση οικονομικής υπεροχής (άρθρο 18α)
Συμβατικές δεσμεύσεις	Σεβασμός υφιστάμενων ρητρών	Ενεργή υποκίνηση παραβίασης ρητρών
Νομική συνέπεια	Καμία ευθύνη	Παράλειψη, αποζημίωση, ηθική βλάβη

Είναι παράνομη η αποχώρηση εργαζόμενου ή εταίρου που αποσπά πελάτες;

Η αποχώρηση εργαζόμενου ή εταίρου και η μετέπειτα ανάπτυξη ανταγωνιστικής δραστηριότητας, με μέρος της πελατείας του πρώην εργοδότη είναι κατ’ αρχήν θεμιτή, υπό την προϋπόθεση ότι δεν δεσμεύεται από έγκυρη μετασυμβατική ρήτρα μη ανταγωνισμού και δεν χρησιμοποιεί αθέμιτα μέσα. Η πρόσφατη νομολογία φέρεται προς αυστηρότερο έλεγχο τέτοιων ρητρών.

Στο πλαίσιο της ελευθερίας της εργασίας και της επιχειρηματικής δράσης, ο πρώην εργαζόμενος ή εταίρος μπορεί να ιδρύσει δική του επιχείρηση στον ίδιο τομέα δραστηριότητας και να ανακοινώσει την έναρξη λειτουργίας της σε γνωστούς του πελάτες του προηγούμενου εργοδότη. Η κρίσιμη διαφοροποίηση εστιάζει στον τρόπο: η ανοιχτή πληροφόρηση και η προσφορά καλύτερων όρων είναι θεμιτές, ενώ η εκμετάλλευση εμπιστευτικών στοιχείων που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης και η υποτίμηση του πρώην εργοδότη παράγουν ευθύνη, ως αθέμιτες πρακτικές.

Η εμπειρία από υποθέσεις μετασυμβατικού ανταγωνισμού στελεχών και διευθυντικών στελεχών δείχνει ότι η οριοθέτηση εξαρτάται από τέσσερις πραγματικούς παράγοντες: (i) την ύπαρξη και την εγκυρότητα ρητής μετασυμβατικής ρήτρας μη ανταγωνισμού, (ii) τη φύση των πληροφοριών που αξιοποιήθηκαν, (iii) τον τρόπο επικοινωνίας με τους πελάτες,και (iv) την πιθανή κατοχή θέσης που γεννά αυξημένο καθήκον πίστης (όπως πχ διευθυντής ΑΕ κατά το άρθρο 96 του Ν. 4548/2018 ή διαχειριστής ΙΚΕ).

Η ΑΠ 1299/2023 εξέτασε περίπτωση όπου πρώην συνεργάτης αξιοποίησε σχέση οικονομικής εξάρτησης για να αποσπάσει πελάτες, εφαρμόζοντας το άρθρο 18α σε συνδυασμό με τη γενική ρήτρα.

Η ΑΠ 830/2024 και η ΑΠ 1080/2025 ακολούθησαν την ίδια γραμμή της αυστηρότερης κρίσης σε υποθέσεις μετασυμβατικού ανταγωνισμού, ως προς την αξιολόγηση των γενικών ρητρών των άρθρων 178, 179 και 281 του Αστικού Κώδικα.

Πώς προστατεύεται το πελατολόγιο ως εμπορικό απόρρητο;

Με τον Ν. 4605/2019, που ενσωμάτωσε την Οδηγία (ΕΕ) 2016/943, η πελατειακή βάση μιας επιχείρησης τυγχάνει αυτοτελούς προστασίας ως εμπορικό απόρρητο (trade secret). Η προστασία αυτή λειτουργεί παράλληλα προς τη γενική ρήτρα του άρθρου 1 του Ν. 146/1914 και διευρύνει σημαντικά τα δικαιώματα του θιγόμενου.

Σύμφωνα με το άρθρο 22Α παρ. 1 του ν. 1733/1987 που προστέθηκε με τον Ν. 4605/2019, εμπορικό απόρρητο συνιστά κάθε πληροφορία που πληροί σωρευτικά τρεις προϋποθέσεις.

• Πρώτον, να είναι απόρρητη, υπό την έννοια ότι δεν είναι γνωστή ή ευχερώς προσβάσιμη στα πρόσωπα του τομέα που ασχολούνται συνήθως με τέτοιες πληροφορίες,
• Δεύτερον, να έχει εμπορική αξία ακριβώς λόγω του απόρρητου χαρακτήρα της,
• Τρίτον, ο νόμιμος κάτοχος να έχει λάβει εύλογα μέτρα για τη διαφύλαξή της, όπως συμβάσεις εμπιστευτικότητας με εργαζομένους, περιορισμό πρόσβασης σε CRM συστήματα και ρητούς όρους στις συμβάσεις εργασίας.

Η πρακτική συνέπεια είναι σημαντική. Για παράδειγμα, πελατολόγιο που τηρείται με προφανείς ελλείψεις προστασίας (κοινόχρηστα αρχεία χωρίς περιορισμό πρόσβασης, αποστολή σε προσωπικά email εργαζομένων χωρίς NDA, απουσία ρητής αναφοράς στη σύμβαση εργασίας κλπ) ενδέχεται να μη θεωρηθεί εμπορικό απόρρητο και η αξίωση που στηρίζεται στον Ν. 4605/2019 να απορριθφεί.

Η συμβατική και τεχνική θωράκιση της πελατειακής βάσης πριν από οποιαδήποτε διαφορά, καθορίζει τη μετέπειτα δυνατότητα δικαστικής διεκδίκησης, τόσο μέσω της γενικής οδού του αθέμιτου ανταγωνισμού, όσο και μέσω του ειδικού πλαισίου του Ν. 4605/2019.

Ποιες είναι οι αξιώσεις του θιγόμενου και πώς ασκούνται;

Ο θιγόμενος από αθέμιτη απόσπαση πελατείας διαθέτει σωρευτικά τρεις αξιώσεις. Πρώτη, η αξίωση άρσης της προσβολής και παράλειψης για το μέλλον κατά το άρθρο 1 του Ν. 146/1914. Δεύτερη, η αξίωση αποζημίωσης για τη ζημία που υπέστη κατά τα άρθρα 914 και 919 του Αστικού Κώδικα. Τρίτη, η αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης κατά το άρθρο 932 ΑΚ. Η σωρευτική επίκληση κρίθηκε νόμιμη με την ΑΠ 1080/2025.

Η αξίωση παράλειψης είναι η πιο άμεση και συχνά η πιο πρακτικά κρίσιμη, καθώς ζητεί από το δικαστήριο να απαγορεύσει στον αντίδικο να συνεχίσει τη συγκεκριμένη αθέμιτη συμπεριφορά, επαπειλώντας χρηματική ποινή για κάθε νέα παράβαση. Η ταυτόχρονη αξίωση αποζημίωσης απαιτεί την απόδειξη συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας, τυπικά μέσω σύγκρισης κύκλου εργασιών πριν και μετά την αθέμιτη πράξη, ή μέσω εκτίμησης απολεσθέντων κερδών από συγκεκριμένους πελάτες που μετακινήθηκαν. Η ηθική βλάβη του άρθρου 932 ΑΚ επιδικάζεται όταν η αθέμιτη πράξη πλήττει τη φήμη, την επιχειρηματική υπόσταση ή τη συναλλακτική αξιοπιστία του θιγόμενου.

Σε πρακτικό επίπεδο, η άσκηση των αξιώσεων ακολουθεί τρεις διακριτές οδούς που συχνά συνδυάζονται:

1. Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων: Ζητείται από το Μονομελές Πρωτοδικείο προσωρινή απαγόρευση της αθέμιτης συμπεριφοράς (για παράδειγμα της επικοινωνίας με συγκεκριμένους πελάτες με βάση παρανόμως αποκτηθέν πελατολόγιο, ή της χρήσης εμπορικής επωνυμίας με κίνδυνο σύγχυσης κλπ). Η απόφαση εκδίδεται σε λίγες εβδομάδες και έχει αναγκαστικό χαρακτήρα μέχρι την οριστική κρίση της κύριας υπόθεσης.
2. Κύρια αγωγή: Σωρευτική επίκληση των τριών αξιώσεων ενώπιον του αρμόδιου πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με αναλυτική περιγραφή των ειδικών περιστάσεων που στοιχειοθετούν τον αθέμιτο χαρακτήρα. Η ΑΠ 728/2024 διδάσκει ότι η αφηρημένη επίκληση της γενικής ρήτρας δεν αρκεί, αλλά απαιτείται συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη παρουσίαση των μεθοδεύσεων.
3. Ειδικά κατά πρώην εργαζομένου ή εταίρου: Όταν η αθέμιτη απόσπαση προέρχεται από πρώην εργαζόμενο, εταίρο ή στέλεχος, ενεργοποιείται και η αξίωση από παράβαση μετασυμβατικής ρήτρας μη ανταγωνισμού ή ρήτρας εμπιστευτικότητας. Στις περιπτώσεις διευθυντικών στελεχών ΑΕ, προστίθεται η αξίωση από παράβαση καθήκοντος πίστης κατά τα άρθρα 96 και 102 του Ν. 4548/2018.

Ο συνδυασμός των τριών οδών απαιτεί στρατηγική επιλογή. Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων χρειάζεται απόδειξη του κατεπείγοντος και πειστική τεκμηρίωση ώστε να πιθανολογηθεί, αλλά αποτελεί πρόκριμα για την κύρια δίκη. Η κύρια αγωγή χρειάζεται διεξοδική προδικαστική προετοιμασία, ιδίως ως προς την ποσοτικοποίηση της ζημίας. Η δίκη κατά πρώην εργαζομένου ή εταίρου, απαιτεί νομικό χειρισμό της προσήκουσας προθεσμίας και της κατάλληλης ένδικης οδού, με τις προθεσμίες παραγραφής να τρέχουν παράλληλα.

Πώς αποδεικνύεται η αθέμιτη απόσπαση και ποια είναι η παραγραφή;

Το βάρος απόδειξης των ειδικών περιστάσεων που προσδίδουν αθέμιτο χαρακτήρα στην απόσπαση πελατείας βαρύνει τον ενάγοντα. Η αξίωση παραγράφεται σε δεκαοκτώ μήνες από τη γνώση της αθέμιτης πράξης και του υποχρέου και, πάντως, σε πέντε έτη από την τέλεσή της, κατά το άρθρο 19 του Ν. 146/1914. Στην πράξη, η εμπειρία από διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων δείχνει ότι ο χρόνος αντίδρασης καθορίζει την αποτελεσματικότητα της άμυνας.

Τα τυπικά αποδεικτικά μέσα περιλαμβάνουν συγκριτικά οικονομικά στοιχεία (πτώση τζίρου σε χρονική συσχέτιση με την αθέμιτη πράξη κλπ), email επικοινωνίας του αντιδίκου με συγκεκριμένους πελάτες (αν έχουν αποκτηθεί νόμιμα), ένορκες βεβαιώσεις πρώην εργαζομένων ή πελατών και τεχνικές εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης για ψηφιακά ίχνη χρήσης πελατολογίου ή εμπορικών δεδομένων.

Η σύντομη παραγραφή των 18 μηνών απαιτεί άμεσες και λεπτές ενέργειες, ενώ ξεκινά από τη γνώση και του αθέμιτου της πράξης και του υποχρέου, όχι από την έναρξη της απόσπασης. Σε υποθέσεις με σταδιακή αποκάλυψη του πλήρους εύρους της συμπεριφοράς (π.χ. όταν προκύπτει εκ των υστέρων πελατολόγιο που εξήχθη), η νομολογία τείνει να μετράει την παραγραφή από τη χρονική στιγμή κατά την οποία ο θιγόμενος απέκτησε επαρκή στοιχεία για άσκηση τεκμηριωμένης αγωγής. Παράλληλα, η αξίωση από αδικοπραξία κατά τα άρθρα 914 και 919 ΑΚ διέπεται από την πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ, που τρέχει αυτοτελώς, δίνοντας ευρύτερο χρονικό περιθώριο στις ζημίες περιουσιακού χαρακτήρα.

Η νομολογιακή τάση των ετών 2022 έως 2026 (ΑΠ 1594/2022, ΑΠ 728/2024, ΑΠ 1815/2025, ΑΠ 185/2026) επιβεβαιώνει την αυστηρότητα της δικαστικής κρίσης στις περιπτώσεις αθέμιτης απόσπασης πελατείας: το δικαστήριο απαιτεί συγκεκριμένο και αποδεδειγμένο πραγματικό υπόβαθρο, και απορρίπτει αξιώσεις που στηρίζονται σε γενικόλογες αναφορές ή σε μεθοδεύσεις χωρίς εξειδίκευση.

Συχνές Ερωτήσεις

Είναι παράνομο όταν πρώην εργαζόμενος αποσπά πελάτες;

Όχι κατ’ αρχήν. Χωρίς έγκυρη μετασυμβατική ρήτρα μη ανταγωνισμού, ο πρώην εργαζόμενος μπορεί νόμιμα να ιδρύσει δική του επιχείρηση και να προσεγγίσει γνωστούς του πελάτες με ανοιχτή πληροφόρηση και καλύτερους όρους. Η συμπεριφορά γίνεται παράνομη όταν χρησιμοποιεί παρανόμως αποκτηθέν πελατολόγιο, εμπιστευτικές πληροφορίες ή υποτιμητικούς ισχυρισμούς για τον πρώην εργοδότη.

Πόσο χρόνο έχει ο θιγόμενος για να ασκήσει αγωγή για αθέμιτη απόσπαση πελατείας;

Δεκαοκτώ μήνες από τη γνώση της αθέμιτης πράξης και του υποχρέου, κατά το άρθρο 19 του Ν. 146/1914 και, πάντως, πέντε έτη από την τέλεσή της. Η παράλληλη αξίωση από αδικοπραξία κατά τα άρθρα 914 και 919 ΑΚ παραγράφεται σε πέντε έτη κατά το άρθρο 937 ΑΚ. Η σύντομη παραγραφή της γενικής ρήτρας απαιτεί ταχεία αντίδραση.

Μπορεί ο θιγόμενος να ζητήσει άμεση παύση μέσω ασφαλιστικών μέτρων;

Ναι. Τα ασφαλιστικά μέτρα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου αποτελούν το αποτελεσματικότερο εργαλείο όταν συντρέχει επείγουσα ανάγκη (πχ για να ανασταλεί η χρήση παρανόμως αποκτηθέντος πελατολογίου ή η εμφάνιση εμπορικής επωνυμίας που δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης). Η απόφαση εκδίδεται σε λίγες εβδομάδες και ισχύει μέχρι την οριστική κρίση της κύριας υπόθεσης.

Τι αποζημίωση δικαιούται ο θιγόμενος από αθέμιτη απόσπαση πελατείας;

Σωρευτικά τρία είδη: αποζημίωση για συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία (απολεσθέντα κέρδη, πτώση κύκλου εργασιών κτο), χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη όταν θίγεται η φήμη ή η συναλλακτική αξιοπιστία της επιχείρησης κατά το άρθρο 932 ΑΚ και άρση της προσβολής με παράλειψη αυτής στο μέλλον. Η σωρευτική επιδίκαση επιβεβαιώθηκε με την ΑΠ 1080/2025.

Πρακτικές Επισημάνσεις

Τεκμηρίωση από την αρχή: Από τη στιγμή που υπάρχουν ενδείξεις απόσπασης πελατείας, καταγράφονται συστηματικά όλα τα διαθέσιμα στοιχεία: ημερομηνίες αποχώρησης εργαζομένων, χρόνος έναρξης ανταγωνιστικής δραστηριότητας, ταυτότητα πελατών που μετακινήθηκαν, οικονομικά δεδομένα κύκλου εργασιών κλπ. Η μεταγενέστερη συγκρότηση φακέλου είναι σημαντικά πιο δύσκολη από την παράλληλη καταγραφή.

Προτεραιότητα στα ασφαλιστικά μέτρα: Όταν η αθέμιτη συμπεριφορά είναι σε εξέλιξη, τα ασφαλιστικά μέτρα παρέχουν δύο πλεονεκτήματα: ταχεία αναστολή της ζημιογόνου συμπεριφοράς και νομολογιακό πρόκριμα για την κύρια δίκη που ακολουθεί. Η αναμονή για την κύρια αγωγή αφήνει χρόνο στον αντίδικο να εδραιώσει την αθέμιτη κατάσταση.

Έλεγχος προστασίας πελατολογίου εκ των προτέρων: Η αυτοτελής προστασία ως εμπορικό απόρρητο κατά τον Ν. 4605/2019 εξαρτάται από την ύπαρξη εύλογων μέτρων διαφύλαξης: NDA με εργαζομένους, περιορισμό πρόσβασης σε CRM, ρητούς όρους εμπιστευτικότητας στις συμβάσεις εργασίας κτο. Πελατολόγιο χωρίς αυτή τη θωράκιση κινδυνεύει να μη θεωρηθεί απόρρητο και χάνει την προστασία του ειδικού πλαισίου.

Πολλαπλή νομική βάση στην αγωγή: Η σωρευτική επίκληση του άρθρου 1 Ν. 146/1914, των άρθρων 914, 919 και 932 ΑΚ και, όπου εφαρμόζεται, των διατάξεων του Ν. 4605/2019 ή των άρθρων 96 και 102 του Ν. 4548/2018 διευρύνει τα δικαστικά εργαλεία και προστατεύει από αποτυχία λόγω αυστηρής νομολογιακής ερμηνείας. Η αρχιτεκτονική της αγωγής, η διατύπωση του αιτητικού και η σειρά παράθεσης των βάσεων απαιτούν εξειδικευμένη νομική επεξεργασία ανά περίπτωση.

Το Δικηγορικό μας Γραφείο, για περισσότερα από 20 χρόνια εξειδικεύεται στο Εταιρικό και Εμπορικό Δίκαιο. Επικοινωνήστε μαζί μας για σας καθοδηγήσουμε και να σας συμβουλεύσουμε σε κάθε θέμα σχετικά με τις το δίκαιο ανταγωνισμού και την απόσπαση πελατείας.