Πότε η Σύμβαση με Δημόσιο ή ΟΤΑ Κρίνεται από Διοικητικό Δικαστήριο
Εν συντομία:
- Το πρώτο ερώτημα που κρίνει τη δικαιοδοσία αφορά την υπαγωγή της σύμβασης στον Ν. 4412/2016. Όταν εμπίπτει, αρμόδιο είναι διοικητικό δικαστήριο ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της.
- Τα άρθρα 175, 198 και 205Α του Ν. 4412/2016 έχουν αφαιρέσει από τον χαρακτηρισμό της σύμβασης τη λειτουργία του κριτηρίου δικαιοδοσίας, για έργα και μελέτες από τον Οκτώβριο του 2017 και για προμήθειες και υπηρεσίες από την 1η Ιουλίου 2019.
- Από τις 29 Ιανουαρίου 2025 οι διαφορές από συμβάσεις προμήθειας και παροχής υπηρεσιών εκδικάζονται από το Διοικητικό Πρωτοδικείο σε πρώτο και τελευταίο βαθμό, μετά την τροποποίηση του άρθρου 205Α με το άρθρο 56 του Ν. 5172/2025.
- Το κριτήριο των τριών σωρευτικών προϋποθέσεων του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου παραμένει κρίσιμο για τις συμβάσεις εκτός πεδίου του Ν. 4412/2016 και για τις παλαιότερες, όπου η λάθος επιλογή δικαστηρίου κοστίζει χρόνια.
Σε ποιο δικαστήριο κατατίθεται η αγωγή του αναδόχου που δεν πληρώνεται από Δημόσιο ή ΟΤΑ;
Η επιλογή κρίνεται με δύο διαδοχικά ερωτήματα. Πρώτα ελέγχεται αν η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Ν. 4412/2016, οπότε αρμόδιο είναι διοικητικό δικαστήριο ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της ως διοικητικής ή ιδιωτικού δικαίου.
Εφόσον δεν εμπίπτει, εφαρμόζεται το κριτήριο των τριών σωρευτικών προϋποθέσεων και η διαφορά οδηγείται στα διοικητικά δικαστήρια μόνο αν η σύμβαση κριθεί διοικητική.
Η σειρά των δύο ερωτημάτων έχει πρακτική σημασία, γιατί το δεύτερο απαιτεί ερμηνεία και το πρώτο απαιτεί μόνο ημερομηνίες. Η αντιστροφή της σειράς οδηγεί σε λάθος κατάθεση.
Χαρακτηριστική είναι η ΑΠ 2131/2025. Μουσικός συνήψε στις 29 Ιουνίου 2016 σύμβαση έργου με νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου του Δήμου Γαλατσίου για τη διοργάνωση συναυλίας, έναντι 3.475 ευρώ. Εκτέλεσε το έργο και δεν πληρώθηκε.
Κατέθεσε αγωγή στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, το οποίο την απέρριψε ως απαράδεκτη για έλλειψη δικαιοδοσίας, επικαλούμενο το άρθρο 205Α του Ν. 4412/2016. Ο Άρειος Πάγος αναίρεσε.
Η σύμβαση είχε καταρτιστεί σαράντα ημέρες πριν από την έναρξη ισχύος του Ν. 4412/2016, άρα δεν καταλαμβανόταν από το άρθρο 205Α. Η δικαιοδοσία παρέμενε στα πολιτικά δικαστήρια.
Πότε η διάκριση διοικητικής και ιδιωτικής σύμβασης δεν καθορίζει πλέον τη δικαιοδοσία;
Δεν την καθορίζει σε καμία σύμβαση που εμπίπτει στον Ν. 4412/2016. Τα άρθρα 175 και 198, όπως αντικαταστάθηκαν με τα άρθρα 21 και 22 του Ν. 4491/2017, υπάγουν κάθε διαφορά από συμβάσεις εκτέλεσης δημοσίων έργων και μελετών στο διοικητικό εφετείο, ρητά ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της σύμβασης. Το άρθρο 205Α περιέχει την ίδια ρύθμιση για τις προμήθειες και τις υπηρεσίες.
Το άρθρο 205Α προστέθηκε με το άρθρο 43 παρ. 24 περ. α του Ν. 4605/2019 και άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 2019. Αρχικά όριζε ως αρμόδιο το διοικητικό εφετείο.
Με το άρθρο 56 του Ν. 5172/2025 η καθ’ ύλην αρμοδιότητα μεταφέρθηκε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο της περιφέρειας όπου εκτελείται η σύμβαση, το οποίο κρίνει σε πρώτο και τελευταίο βαθμό.
Παρέκταση αρμοδιότητας δεν επιτρέπεται κατά τα άρθρα 175 και 205Α, οπότε ρήτρα της διακήρυξης ή της σύμβασης που ορίζει άλλο δικαστήριο δεν παράγει αποτέλεσμα.
| Κατηγορία | Διάταξη | Αρμόδιο δικαστήριο | Βαθμοί | Αναδρομική ισχύς |
|---|---|---|---|---|
| Δημόσια έργα | Άρθρο 175 Ν. 4412/2016 | Διοικητικό Εφετείο εκτέλεσης του έργου | Ένας βαθμός ουσίας | Ναι, άρθρο 376 παρ. 14 |
| Μελέτες | Άρθρο 198 Ν. 4412/2016 | Διοικητικό Εφετείο | Ένας βαθμός ουσίας | Ναι, άρθρο 376 παρ. 14 |
| Προμήθειες και υπηρεσίες | Άρθρο 205Α Ν. 4412/2016 | Διοικητικό Πρωτοδικείο εκτέλεσης της σύμβασης | Πρώτος και τελευταίος βαθμός, ρητά | Όχι |
| Εκτός πεδίου Ν. 4412/2016 | Άρθρο 94 Συντάγματος, άρθρο 1 Ν. 1406/1983 | Κατά τον χαρακτήρα της σύμβασης | Κατά τον οικείο δικονομικό κώδικα | Δεν τίθεται |
Κατά των αποφάσεων χωρεί μόνο αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Πώς ελέγχεται αν η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο του Ν. 4412/2016;
Κρίσιμη είναι η ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας σύναψης και όχι η ημερομηνία κατάθεσης του δικογράφου. Κατά τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 376 παρ. 1, ο νόμος εφαρμόζεται στις δημόσιες συμβάσεις των οποίων η διαδικασία σύναψης άρχισε μετά τις 8 Αυγούστου 2016.
Για τα έργα και τις μελέτες η τομή αυτή αίρεται, γιατί το άρθρο 376 παρ. 14, που προστέθηκε με το άρθρο 23 του Ν. 4491/2017, προσέδωσε αναδρομική ισχύ στο άρθρο 175.
Για τις προμήθειες και τις υπηρεσίες δεν υπάρχει αντίστοιχη αναδρομικότητα. Απαιτούνται σωρευτικά δύο στοιχεία: κατάθεση του ενδίκου βοηθήματος μετά την 1η Ιουλίου 2019 και έναρξη της διαδικασίας σύναψης μετά τις 8 Αυγούστου 2016.
Το ίδιο δέχθηκε και ο διοικητικός δικαστής. Με τη ΣτΕ 1927/2025 κρίθηκε ότι σύμβαση προμήθειας του έτους 2008 δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων βάσει του άρθρου 205Α και ότι απαιτείται να διαγνωσθεί η φύση της με βάση τα κριτήρια του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου.
Ο Άρειος Πάγος και το Συμβούλιο της Επικρατείας εφαρμόζουν επομένως το ίδιο κριτήριο, οπότε ο έλεγχος των δύο ημερομηνιών πριν από την κατάθεση δίνει την ίδια απάντηση σε όποια δικαιοδοσία και αν τεθεί το ζήτημα.
Πότε εφαρμόζεται το κριτήριο των τριών σωρευτικών προϋποθέσεων;
Εφαρμόζεται μόνο εκτός του πεδίου του Ν. 4412/2016, δηλαδή σε συμβάσεις προγενέστερες της 8ης Αυγούστου 2016, σε εξαιρούμενες κατηγορίες και σε συμβατικές σχέσεις που δεν συνιστούν δημόσια σύμβαση κατά τον νόμο αυτό.
Η κατανομή γίνεται τότε με βάση το άρθρο 94 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Ν. 1406/1983. Κατά τη νομολογία του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου η σύμβαση είναι διοικητική όταν συντρέχουν σωρευτικά τρία γνωρίσματα.
- Ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.
- Με τη σύναψη επιδιώκεται σκοπός τον οποίο ο νόμος έχει αναγάγει σε σκοπό δημοσίου συμφέροντος.
- Ο συμβατικός δεσμός διέπεται από εξαιρετικές ρήτρες που τοποθετούν τον δημόσιο φορέα σε υπερέχουσα θέση, η οποία δεν προσιδιάζει σε συμβατικό δεσμό του ιδιωτικού δικαίου.
Η έλλειψη έστω και ενός γνωρίσματος καθιστά τη σύμβαση ιδιωτική και τη διαφορά υπαγόμενη στα πολιτικά δικαστήρια. Στην ΑΠ 268/2023 προμηθεύτρια ιατρικών ειδών διεκδικούσε 3.162,63 ευρώ από νοσοκομείο για τέσσερις άτυπες συμβάσεις των ετών 2012 και 2013. Το νοσοκομείο επιχείρησε να μεταφέρει τη διαφορά στα διοικητικά δικαστήρια.
Ο Άρειος Πάγος διατήρησε τη δικαιοδοσία των πολιτικών, δεχόμενος ότι στις συμβάσεις δεν γινόταν μνεία της νομοθεσίας των δημοσίων συμβάσεων ούτε ρητρών που θα επέτρεπαν στο νοσοκομείο να επιβάλει κυρώσεις ή να επέμβει μονομερώς στον συμβατικό δεσμό.
Ο δημόσιος φορέας από μόνος του δεν αρκεί. Στην ΑΠ 122/2023 κρίθηκε ότι ο δημόσιος φορέας που προεξοφλεί απαίτηση έναντι προμήθειας ενεργεί ως οικονομική οντότητα ιδιωτικού δικαίου, όπως κάθε πιστωτικό ίδρυμα, οπότε η σύμβαση προεξόφλησης και εκχώρησης δεν αποκτά διοικητικό χαρακτήρα.
Πότε οι εξαιρετικές ρήτρες θεμελιώνουν υπερέχουσα θέση του Δημοσίου;
Το ερώτημα δεν έχει ενιαία απάντηση και εκεί εντοπίζεται ο πυρήνας του κινδύνου. Κατά την πλειοψηφούσα διατύπωση, οι εξαιρετικές ρήτρες προκύπτουν είτε από το νομοθετικό καθεστώς που διέπει τη σύμβαση είτε από τους όρους της διακήρυξης είτε από το ίδιο το περιεχόμενο της σύμβασης.
Κατά τη στενότερη εκδοχή, δεν αρκεί η ρήτρα να έχει περιληφθεί στη σύμβαση, πρέπει να προβλέπεται και κανονιστικά.
Η ΑΕΔ 7/2019 δείχνει το εύρος της διαφωνίας. Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία διεκδικούσε 30.000 ευρώ από σύμβαση χρηματοδότησης με υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών.
Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών είχε κρίνει τη σύμβαση ιδιωτική, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την είχε κρίνει διοικητική. Οι δύο απορρίψεις παρήγαγαν αποφατική σύγκρουση δικαιοδοσίας.
Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο την ήρε υπέρ των διοικητικών δικαστηρίων, δεχόμενο ότι το δικαίωμα μονομερούς καταγγελίας με κήρυξη του αναδόχου έκπτωτου και υποχρέωση επιστροφής του συνόλου των χορηγηθέντων τίθεται προεχόντως σε διοικητικές συμβάσεις.
Πέντε μέλη μειοψήφησαν με το επιχείρημα ότι η δυνατότητα επιβολής κυρώσεων που προβλέπεται στη σύμβαση και όχι στο διέπον αυτήν νομοθετικό καθεστώς δεν προσδίδει υπερέχουσα θέση.
Ο Άρειος Πάγος διατυπώνει την προϋπόθεση στενά στις ΑΠ 268/2023 και ΑΠ 2131/2025, αναφερόμενος σε ρήτρες που προβλέπονται κανονιστικώς και έχουν περιληφθεί στη σύμβαση.
Η εμπειρία από υποθέσεις με αντισυμβαλλόμενο δημόσιο φορέα δείχνει ότι ο έλεγχος ξεκινά από το τεύχος της διακήρυξης και από το κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο αυτό παραπέμπει, πριν από το υπογεγραμμένο συμφωνητικό, γιατί εκεί κρίνεται αν η ρήτρα καταγγελίας έχει κανονιστικό έρεισμα ή αποτελεί απλή συμβατική πρόβλεψη.
Πώς αλλάζει η διεκδίκηση ανάλογα με τη δικαιοδοσία;
Αλλάζουν τέσσερα στοιχεία με άμεσο οικονομικό αποτύπωμα: οι βαθμοί δικαιοδοσίας, το όριο παραδεκτού της αναίρεσης, η πρόσβαση στη διαταγή πληρωμής και η υπαγωγή σε υποχρεωτικό ενδοδικαστικό συμβιβασμό.
Η επιλογή δικαστηρίου καθορίζει επομένως και τα εργαλεία που διαθέτει ο ανάδοχος για να εισπράξει, πέρα από τον τόπο κατάθεσης του δικογράφου.
| Άξονας | Διοικητική οδός | Πολιτική οδός |
|---|---|---|
| Βαθμοί ουσίας εντός Ν. 4412/2016 | Ένας | Δεν υφίσταται πολιτική οδός |
| Έλεγχος από ανώτατο δικαστήριο | Αναίρεση στο ΣτΕ, με όριο 200.000 ευρώ για διοικητικές συμβάσεις κατά το άρθρο 53 παρ. 4 του π.δ. 18/1989 | Αναίρεση στον Άρειο Πάγο κατά τους όρους του ΚΠολΔ |
| Διαταγή πληρωμής | Άρθρα 272Α επ. ΚΔΔ, με προϋπόθεση δημόσιας σύμβασης σε εμπορική συναλλαγή και θετικού προληπτικού ελέγχου | Άρθρα 623 επ. ΚΠολΔ, κατά την κοινή διαδικασία |
| Υποχρεωτικός συμβιβασμός | Άρθρο 126Β ΚΔΔ για αγωγές αρμοδιότητας διοικητικών εφετείων | Δεν προβλέπεται υποχρεωτικό αντίστοιχο στάδιο |
| Τέλος δικαστικού ενσήμου στον συμβιβασμό | Δεν απαιτείται κατά το άρθρο 126Β παρ. 3 ΚΔΔ | Δεν τίθεται |
Η διαταγή πληρωμής των άρθρων 272Α έως 272Ι του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας εισήχθη με τον Ν. 4329/2015 και αρχικά προϋπέθετε αξίωση από διοικητική σύμβαση.
Με το άρθρο 60 του Ν. 4689/2020 η λέξη «διοικητική» αντικαταστάθηκε από τη λέξη «δημόσια», οπότε το κριτήριο μετατοπίστηκε από τον χαρακτηρισμό στην υπαγωγή.
Ο χαρακτηρισμός επανέρχεται όμως μέσω του άρθρου 272Β, που ορίζει αρμόδιο τον δικαστή του καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιου μονομελούς διοικητικού δικαστηρίου.
Ο ενδοδικαστικός συμβιβασμός του άρθρου 126Β του ίδιου Κώδικα, που εισήχθη με το άρθρο 23 του Ν. 4446/2016, παράγει αμετάκλητη δικαστική απόφαση και εκτελεστό τίτλο. Η προθεσμία των δέκα ημερών για την προσκόμιση των αναγκαίων στοιχείων είναι αποκλειστική. Η άπρακτη παρέλευσή της ματαιώνει τη διαδικασία.
Το πεδίο του άρθρου 126Β οριοθετείται από το γράμμα της παραγράφου 1, που αναφέρεται σε αγωγές αρμοδιότητας των διοικητικών εφετείων. Μετά τη μεταφορά των διαφορών από προμήθειες και υπηρεσίες στο Διοικητικό Πρωτοδικείο με τον Ν. 5172/2025, η υπαγωγή των διαφορών αυτών στη διαδικασία του συμβιβασμού τίθεται ως ερμηνευτικό ζήτημα που κρίνεται κατά περίπτωση.
Η διαφορά έχει πρακτική σημασία, γιατί ο ανάδοχος που στοχεύει σε ταχεία είσπραξη χωρίς τέλος δικαστικού ενσήμου χρειάζεται να γνωρίζει εκ των προτέρων αν η υπόθεσή του υπάγεται στον μηχανισμό αυτό.
Η δικαιοδοσία κρίνεται με το ίδιο κριτήριο και στην αναγκαστική εκτέλεση. Με την ΑΕΔ 1/2019, σε κατάσχεση εις χείρας του Δημοσίου ως τρίτου, η αποφατική σύγκρουση ήρθη υπέρ των διοικητικών δικαστηρίων, με το σκεπτικό ότι κρίσιμη είναι η φύση της κατασχεθείσας απαίτησης και όχι η φύση της απαίτησης του επισπεύδοντος δανειστή.
Ο δανειστής που κατάσχει απαίτηση αναδόχου δημοσίου έργου ακολουθεί επομένως τη δικαιοδοσία της υποκείμενης σχέσης, ακόμη και όταν η δική του απαίτηση είναι καθαρά εμπορική. Πέντε μέλη του Δικαστηρίου μειοψήφησαν υπέρ της αντίθετης λύσης, οπότε το ζήτημα δεν είναι ερμηνευτικά κλειστό.
Πώς αποφεύγεται η απώλεια ετών από λάθος επιλογή δικαστηρίου;
Ο έλεγχος γίνεται πριν από την κατάθεση και στηρίζεται σε τρία δεδομένα:
- την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας σύναψης,
- την κατηγορία της σύμβασης κατά τον Ν. 4412/2016 και
- την ύπαρξη ή μη κανονιστικά προβλεπόμενων ρητρών υπέρ του δημόσιου φορέα.
Τα δύο πρώτα προκύπτουν από έγγραφα. Το τρίτο απαιτεί ανάγνωση της διακήρυξης και του καθεστώτος στο οποίο παραπέμπει.
Το κόστος της παράλειψης φαίνεται στο ιστορικό της ΣτΕ 1927/2025. Εταιρεία χονδρικού εμπορίου πώλησε το 2008 σε Δήμο ανταλλακτικά και υλικά συντήρησης οχημάτων αξίας 42.690,65 ευρώ και δεν πληρώθηκε.
Πέτυχε την έκδοση διαταγής πληρωμής το 2010, η οποία ακυρώθηκε το 2016 κατ’ αποδοχή ανακοπής του Δήμου, με το σκεπτικό ότι οι επιμέρους συμφωνίες αποτελούσαν ενιαία σύμβαση για την οποία έπρεπε να είχε προηγηθεί διαγωνισμός.
Η ακύρωση επικυρώθηκε το 2018. Ακολούθησε αγωγή αδικαιολόγητου πλουτισμού στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης το 2020, η οποία απορρίφθηκε το 2021 για έλλειψη δικαιοδοσίας κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 205Α.
Νέα αγωγή στο Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης το 2021 απορρίφθηκε το 2023 λόγω απόσβεσης της απαίτησης. Το Συμβούλιο της Επικρατείας αναίρεσε το 2025 και παρέπεμψε την υπόθεση πίσω στο ίδιο δικαστήριο, γιατί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν διευκρίνιζε το νομοθετικό καθεστώς που διείπε τη σύμβαση ώστε να ελεγχθεί η φύση της διαφοράς.
Δεκαεπτά έτη μετά την πώληση η υπόθεση δεν έχει κριθεί οριστικά επί της ουσίας. Η εμπειρία από υποθέσεις είσπραξης απαιτήσεων κατά δημόσιων φορέων δείχνει ότι ο έλεγχος δικαιοδοσίας κοστίζει λίγες ώρες πριν την κατάθεση και ότι η παράλειψή του παράγει καθυστερήσεις τις οποίες καμία μεταγενέστερη δικονομική κίνηση δεν ανακτά.
Όταν η σύμβαση έχει κριθεί άκυρη, η αξίωση μετατοπίζεται στον αδικαιολόγητο πλουτισμό, χωρίς όμως να μεταβάλλεται η δικαιοδοσία, η οποία εξακολουθεί να ακολουθεί την υποκείμενη σχέση. Τα ειδικότερα δικονομικά ζητήματα της άκυρης σύμβασης ρυθμίζονται αυτοτελώς.
Συχνές ερωτήσεις
Ισχύει το άρθρο 205Α για σύμβαση προμήθειας που συνήφθη το 2015 αλλά η αγωγή κατατέθηκε το 2022;
Όχι. Απαιτείται σωρευτικά και η έναρξη της διαδικασίας σύναψης να έχει λάβει χώρα μετά τις 8 Αυγούστου 2016. Για τη σύμβαση του 2015 εφαρμόζεται το τεστ των τριών σωρευτικών προϋποθέσεων, όπως κρίθηκε με τη ΣτΕ 1927/2025 και την ΑΠ 2131/2025.
Μπορεί η διακήρυξη να ορίσει άλλο αρμόδιο δικαστήριο;
Όχι. Τα άρθρα 175 και 205Α του Ν. 4412/2016 απαγορεύουν ρητά την παρέκταση αρμοδιότητας. Ρήτρα υπαγωγής σε διαφορετικό δικαστήριο δεν παράγει αποτέλεσμα.
Ανώνυμη εταιρεία που ανήκει στο Δημόσιο συνάπτει διοικητικές συμβάσεις;
Δεν αρκεί η συμμετοχή του Δημοσίου στο κεφάλαιο. Το πρώτο γνώρισμα του τεστ απαιτεί το συμβαλλόμενο μέρος να είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Ανώνυμη εταιρεία που λειτουργεί με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας δεν πληροί την προϋπόθεση αυτή.
Χωρεί έφεση κατά της απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου για διαφορά από προμήθεια;
Όχι. Μετά την τροποποίηση του άρθρου 205Α με το άρθρο 56 του Ν. 5172/2025, το Διοικητικό Πρωτοδικείο κρίνει σε πρώτο και τελευταίο βαθμό. Χωρεί μόνο αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ποια είναι η προθεσμία της ενδικοφανούς διαδικασίας πριν από την προσφυγή;
Κατά το άρθρο 205 του Ν. 4412/2016 η προσφυγή ενώπιον του φορέα που εκτελεί τη σύμβαση ασκείται εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τριάντα ημερών από την κοινοποίηση ή την πλήρη γνώση της απόφασης. Η τήρησή της είναι υποχρεωτική πριν από τη δικαστική προσφυγή, όχι όμως πριν από αγωγή που δεν σωρεύει αίτημα ακύρωσης διοικητικής πράξης.
Πρακτικές Επισημάνσεις
Έλεγχος ημερομηνίας πριν από κάθε άλλη κρίση: Η ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας σύναψης προηγείται κάθε ερμηνευτικής κρίσης για τον χαρακτήρα της σύμβασης και προκύπτει από τη διακήρυξη ή την πράξη ανάθεσης, όχι από το υπογεγραμμένο συμφωνητικό.
Τεύχος διακήρυξης αντί συμφωνητικού: Η αναζήτηση εξαιρετικών ρητρών γίνεται στο τεύχος της διακήρυξης και στο κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο παραπέμπει, γιατί ρήτρα που υπάρχει μόνο στο συμφωνητικό αμφισβητείται ως προς την ικανότητά της να θεμελιώσει υπερέχουσα θέση.
Διαφορετική μεταχείριση έργων και προμηθειών: Στα έργα και τις μελέτες η αναδρομικότητα του άρθρου 376 παρ. 14 καλύπτει και τις συμβάσεις πριν από την 8η Αυγούστου 2016, ενώ στις προμήθειες και τις υπηρεσίες δεν υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη.
Απώλεια δεύτερου βαθμού: Η υπαγωγή στα άρθρα 175 και 205Α σημαίνει έναν μόνο βαθμό ουσίας, οπότε η προετοιμασία της απόδειξης ολοκληρώνεται πριν από την πρώτη συζήτηση και δεν συμπληρώνεται σε δεύτερο βαθμό.
Όριο παραδεκτού αναίρεσης: Για τις διοικητικές συμβάσεις το ελάχιστο ποσό της διαφοράς για το παραδεκτό της αναίρεσης ανέρχεται σε 200.000 ευρώ, εκτός των ζητημάτων δικαιοδοσίας που ερευνώνται αυτεπαγγέλτως ανεξαρτήτως ποσού.
Παράλληλα ένδικα βοηθήματα: Η αμφισβήτηση της ανάθεσης μέσω προδικαστικής προσφυγής, η αποζημιωτική αξίωση από διαγωνισμό και η προσβολή της κήρυξης έκπτωσης ακολουθούν δικές τους προθεσμίες, οι οποίες τρέχουν ανεξάρτητα από την αξίωση καταβολής του τιμήματος.
Το Δικηγορικό μας Γραφείο, για περισσότερα από 20 χρόνια εξειδικεύεται στο Εταιρικό και Εμπορικό Δίκαιο. Επικοινωνήστε μαζί μας για σας καθοδηγήσουμε και να σας συμβουλεύσουμε σε κάθε θέμα δημοσίων συμβάσεων.