Γενικά
Ως Incoterms (διεθνείς εμπορικοί “πρότυποι” όροι) νοούνται οι διεθνείς εμπορικές συνήθειες, οι οποίες έχουν κωδικοποιηθεί από το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (International Chamber of Commerce – ICC) και εφαρμόζονται στις πράξεις αγοραπωλησίας και μεταφοράς μεταξύ εμπόρων (πωλητών/προμηθευτών και αγοραστών) από διαφορετικές χώρες.
Οι Incoterms συνήθως περιέχονται στο κυρίως σώμα μιας σύμβασης μεταφορών εμπορευμάτων και περιγράφουν με σαφήνεια τις βασικές υποχρεώσεις και ευθύνες του πωλητή και του αγοραστή, σε αναφορικά με την παράδοση των αγαθών, την ανάληψη των κινδύνων και την καταβολή των δαπανών, κατά τη μετακίνηση των εμπορευμάτων από την αποθήκη του προμηθευτή μέχρι τον τελικό τόπο προορισμού που έχει συμφωνηθεί. Ειδικότερα, οι Incoterms εφαρμόζονται και για να καταμερίσουν το κόστος (φόρτωση, εκφόρτωση, εκτελωνισμός κλπ) και τους κινδύνους (φθορά, απώλεια, καθυστέρηση κλπ) που αντικειμενικά προκύπτουν από το διεθνές εμπόριο.
Οι Incoterms καλύπτουν την ανάγκη να υπάρχει από τους εμπόρους διεθνώς, μια ενιαία, κοινή αντίληψη των διεθνών εμπορικών πρακτικών, η οποία είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση των διαφορετικών ερμηνειών των εθνικών εμπορικών πρακτικών.
Οι Incoterms, επομένως, βρίσκουν εφαρμογή στο διεθνές εμπόριο ενώ, σύμφωνα με τη διεθνή νομολογία, μπορούν είτε να έχουν συμφωνηθεί ρητά μεταξύ των συμβαλλομένων είτε να εφαρμόζονται σιωπηρά μεταξύ αυτών και μάλιστα κατά τεκμήριο, εφόσον, δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία. Σήμερα ισχύουν όπως κωδικοποιήθηκαν τελευταία φορά το έτος 2010.
Το ρυθμιστικό πεδίο των Incoterms είναι περιορισμένο, εφόσον καθορίζει συγκεκριμένα μόνο ζητήματα των συναλλασσομένων μερών (κόστος, παράδοση, κίνδυνοι), χωρίς να υπεισέρχεται σε άλλα εξίσου σημαντικά θέματα, όπως οι συνέπειες της μη εκπλήρωσης των συμφωνηθέντων.
Για τα ζητήματα αυτά, τα μέρη θα πρέπει να προσφύγουν στο Δικαστήριο της χώρας που έχει δικαιοδοσία, εφαρμόζοντας το δίκαιο που έχει συμφωνηθεί ότι θα διέπει τη σύμβαση.
Κατηγοριοποίηση
Οι Incoterms είναι συνολικά 13 και χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες ανάλογα με το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιείται:
Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται οι όροι που αφορούν την μεταφορά εμπορευμάτων με οιοδήποτε μεταφορικό μέσο αποκλειστικά ή σε συνδυασμό με άλλα (ΕΧW, FCA, CPT, CIP, DAF, DDU και DDP).
Στη δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνονται οι όροι που αφορούν την μεταφορά εμπορευμάτων μόνο δια θαλάσσης ή εσωτερικών υδάτινων οδών (CFR, CIF, DES και DEQ).
Οι παραπάνω όροι Incoterms χωρίζονται περαιτέρω σε 4 ομάδες, ανάλογα με τις υποχρεώσεις του πωλητή – προμηθευτή και του αγοραστή, αντίστοιχα.
Ομάδα Ε (ΕΧW)
Ο προμηθευτής θέτει τα εμπορεύματα στη διάθεση του αγοραστή χωρίς άλλη υποχρέωση.
Ομάδα F (FCA, FOB, FAS)
Ο προμηθευτής δεν πληρώνει το ναύλο για την κύρια διεθνή μεταφορά, αλλά μόνο το ναύλο για τη μεταφορά των εμπορευμάτων ως το σημείο παράδοσης στο διεθνή μεταφορέα εντός της χώρας εξαγωγής.
Ομάδα C (CPT, CIP, CFR, CIF)
Ο προμηθευτής πληρώνει το ναύλο για την κύρια διεθνή μεταφορά χωρίς να φέρει τον κίνδυνο αν τα εμπορεύματα χαθούν ή καταστραφούν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.
Ομάδα D (DES, DEQ, DAF, DDU, DDP)
Ο προμηθευτής πρέπει να θέσει τα εμπορεύματα στη διάθεση του αγοραστή στο συμβατικά καθορισμένο τόπο προορισμού.
Αναλυτικά :
Οι Incoterms είναι χρήσιμα εργαλεια του διεθνούς εμπορικού δικαίου με τα οποία ενοποιούνται οι κανόνες και απλοποιούνται οι συμβάσεις μεταφορών, μεταξύ διαφορετικών εννόμων τάξεων. Η επιλογή των προσφορότερων ανά περίπτωση, εναπόκειται στα μέρη και τους νομικούς τους συμβούλους.
Το Δικηγορικό μας Γραφείο, για περισσότερα από 15 χρόνια εξειδικεύεται στο Εταιρικό και Εμπορικό Δίκαιο. Επικοινωνήστε μαζί μας για σας καθοδηγήσουμε και να σας συμβουλεύσουμε σε κάθε θέμα που αφορά τις εμπορικές συμβάσεις.